Αυστραλία: Μέγας Ωκεάνιος Δρόμος

Κάθε φορά που προτείνω έναν προορισμό έχω αγωνία: Άραγε θα αρέσει στους αναγνώστες; Είναι, βλέπετε, τόσο δύσκολη η περίοδος που διανύουμε ώστε ακόμα και τα όνειρα για πολλούς είναι πολυτέλεια.

Όμως είναι πολλοί και εκείνοι που μου γράφουν ότι αφού δεν μπορούν να ταξιδέψουν περιμένουν πώς και πώς τα ταξίδια μας στο «Βήμα» για να ξεχαστούν, και μάλιστα σε μέρη που πλέον είναι δύσκολο να επισκεφθείς.

Με αυτές τις σκέψεις διαλέξαμε τον Μεγάλο Ωκεάνιο Δρόμο. Μια διαδρομή 240 χιλιομέτρων έξω από τη Μελβούρνη της Αυστραλίας, παράλληλα στην πιο εντυπωσιακή ακτογραμμή του κόσμου! Έναν δρόμο με θέα απ’ τη μια τις καταπράσινες πλαγιές των βουνών της οροσειράς Ατγουι με τα δάση βροχής, και απ’ την άλλη με υπέροχες δραματικές εικόνες από απόκρημνα βράχια που χτυπούν θεόρατα αφηνιασμένα κύματα και παράξενους βραχώδεις σχηματισμούς να ξεπροβάλλουν μέσα στη θάλασσα, αλλά και ήρεμες ξανθές αμμώδεις παραλίες, μικρά ψαροχώρια και χαριτωμένες πόλεις με ευγενικούς κατοίκους που σέβονται και αγαπούν τον τόπο τους.

Εδώ μνημεία, αξιοθέατα και έργα τέχνης είναι ένα: και αυτό είναι η Φύση. Διαδρομές στα δάση μαζί με ντροπαλά κοάλα και καγκουρό, πρωινό ξύπνημα για την παρατήρηση πουλιών, πικνίκ στους καταρράκτες, ψάρεμα, σέρφινγκ στην κόψη του κύματος και ιστορίες για ατρόμητους καπεταναίους, σούρουπο με φεγγαρόφωτο με τους πιγκουίνους, νόστιμα αγροτικά προϊόντα από τις φάρμες με τα σπιτικά τυριά, τα φρεσκοκομμένα μούρα και τα περίφημα κρασιά από τους αμπελώνες, είναι ό,τι θα πάρεις απ’ αυτόν τον τόπο. 

Η κατασκευή του Μεγάλου Ωκεάνιου ∆ρόµου

Ο µεγαλύτερος δρόµος-µνηµείο πολέµου του κόσµου εκτείνεται κατά µήκος της Νότιας Ανατολικής Ακτής της Αυστραλίας, µεταξύ των πόλεων της Πολιτείας Βικτόρια, Τζιλόνγκ, Λορν και Γουάρναµπουλ. Ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1918 και ολοκληρώθηκε στις 26 Νοεµβρίου του 1932. Στην κατασκευή του έλαβαν µέρος 3.000 εργάτες - βετεράνοι του πολέµου. Ήταν ένας τρόπος για να βρουν εργασία οι στρατιώτες που γύρισαν από τον πόλεµο αλλά ταυτόχρονα να τιµηθούν οι πεσόντες του Α’ Παγκοσµίου Πολέµου.

Το πρώτο τµήµα που ένωνε τη Λορν µε το ανατολικό κοµµάτι τέλειωσε το 1922 και στη συνέχεια κατασκευάστηκε το επόµενο συνδέοντας τη Λορν µε το Κέιπ Πάτον και τέλος µε το Απόλο Μπέι. Με αυτόν τον δρόµο βγήκαν από τον αποκλεισµό η Λορν και οι άλλες παράκτιες πόλεις, για τις οποίες ως τότε ο διά θαλάσσης ήταν ο ευκολότερος τρόπος προσέγγισης.

Η διαδροµή των 240 χιλιοµέτρων ξεκινάει από τη Μελβούρνη και περνάει από το Τζιλόνγκ (56 χλµ.), µε πρώτη πόλη του Μεγάλου Ωκεάνιου ∆ρόµου το Τόρκι, ύστερα από 40 χλµ. Στη συνέχεια θα περάσουµε από Μπελς Μπιτς, Ανγκλσι, Λορν, Κέιπ Πάτον και Απόλο Μπέι. Μετά θα αφήσουµε για λίγο τον ωκεανό ως τους βραχώδεις 12 Απόστολους, και µετά το Πορτ Κάµπελ θα πάρουµε τον δρόµο της επιστροφής.

Ο Μέγας Ωκεάνιος ∆ρόµος τελειώνει στο σηµείο που ενώνεται µε τον Πρίνσες Χαϊγουέι, 12 χλµ. ανατολικά του Γουάρναµπουλ, ενός παλιού λιµανιού φαλαινοθηρικών σκαφών, όπου τους χειµωνιάτικους µήνες (Μάιος ως Οκτώβριος) έρχονται αρκετοί για να δουν τις φάλαινες – οι οποίες τώρα πλέον προστατεύονται - µαζί µε τα µικρά τους.

Στο Εθνικό Πάρκο Ατγουι

Αρχαία δάση βροχής με ψηλά δέντρα, βουνίσια φράξα, τεράστιες φτέρες και μύρτιλλα, καταρράκτες όπως οι Τρίπλετ Φολς, Στίβενσονς Φολς, Χοουπτάουν Φολς, που γίνονται εντυπωσιακοί μετά τις βροχοπτώσεις και απόκρημνα βράχια στις ακτές, το Εθνικό Πάρκο καταλαμβάνει 103.000 εκτάρια.

Περιλαμβάνει ακόμα χώρο κατασκήνωσης με σηματοδοτημένες περιπατητικές διαδρομές όπου θα συναντήσετε πουλιά, παπαγάλους, σπίνους και ίσως κάποιο κοάλα ή μικρό καγκουρό. Περιλαμβάνονται επίσης μικρές αγροτικές κωμοπόλεις με έμφαση στην κτηνοτροφία και στις βιολογικές καλλιέργειες και πρόσβαση στις παραλίες.

Τόρκι - «Η κόψη του κύµατος»

Απέχοντας 96 χλµ. νοτιοδυτικά της Μελβούρνης, το Τόρκι είναι ο πρώτος σταθµός στον Μεγάλο Ωκεάνιο ∆ρόµο και δηµοφιλές παραθεριστικό κέντρο από τα τέλη του 19ου αιώνα. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι έφθασαν στις αρχές του 19ου αιώνα, εκτοπίζοντας τους αυτόχθονες Γουαθαουρούνγκ, και η πόλη ονοµάστηκε Τόρκι εις ανάµνηση του οµώνυµου, επίσης δηµοφιλούς παραθεριστικού κέντρου του Ντεβονσάιρ της Αγγλίας.

Σήµερα το Τόρκι ανήκει στη βιοµηχανία του σερφ, όπου µεγάλες εταιρείες έχουν εργοστάσια αλλά και πολλά καταστήµατα στην πόλη, και επίσης λειτουργούν αρκετές σχολές όπου παραδίδονται µαθήµατα. ∆ίπλα από το Κέντρο Επισκεπτών βρίσκεται το Surfworld Australia Surfing Museum για τους φανατικούς του αθλήµατος. Κορυφαίο «αξιοθέατο» οι παραλίες της πόλης: η Φίσερµανς Μπιτς και η Μπακ Μπιτς, που διαθέτει και ναυαγοσώστες τους καλοκαιρινούς µήνες, προσφέρονται κυρίως για οικογένειες.

Η διάδοση του σέρφινγκ έκανε διάσηµο το Τόρκι και πέρα από την Αυστραλία. Όσοι είχατε δει την ταινία του 1991 «Η κόψη του κύµατος» («Point Break») µε τους Κιάνου Ριβς και Πάτρικ Σουέιζ σίγουρα θα θυµάστε την καταπληκτική παραλία µε τα µεγάλα κύµατα. Πρόκειται για την Μπελς Μπιτς, τη διασηµότερη ίσως παραλία των σέρφερ, όπου πανύψηλα βράχια αποτελούν το φόντο των ψηλών κυµάτων της παραλίας. Εδώ διοργανώνεται και το «Bell’s Easter Classic», µία από τις κορυφαίες εκδηλώσεις των σέρφερ ανά τον κόσµο.

Στο Τόρκι διοργανώνονται πολλές αθλητικές εκδηλώσεις, όπως το «Australian Strongman Triathlon», ενώ το Torquay Surf Life Saving Club αναγνωρίζεται ως ένα από τα καλύτερα της χώρας και µαζί µε το Jan Juc Surf Life Saving Club διοργανώνει πολλούς διαγωνισµούς. Και αν πάλι δεν ενδιαφέρεστε για σέρφινγκ, στο Tiger Moth World Adventure Park µπορείτε να διασκεδάσετε µαζί µε τα παιδιά σας µε κανό και διάφορα θεάµατα.

Λορν - «Τόπος ιδιαίτερης σηµασίας και φυσικού κάλλους»

Μεταξύ των οροσειρών Ατγουι και του κόλπου Λούτιτ βρίσκεται η πόλη Λορν – η διασηµότερη του Μεγάλου Ωκεάνιου ∆ρόµου, µε πληθυσµό 1.000 κατοίκων. Ήταν η πρώτη περιοχή που χαρακτηρίστηκε από την κυβέρνηση της Βικτόρια ως «τόπος ιδιαίτερης σηµασίας και φυσικού κάλλους» πριν από εκατό χρόνια, αναφερόµενη κυρίως στο δάσος Ανγκαχουκ-Λορν. Μεταξύ Ανγκλσι και Λορν βρίσκεται το «Angahook – Lorne State Park» µε έκταση 22.000 εκτάρια και 7 χώρους κάµπινγκ αλλά και αρκετές διαδροµές στη φύση που βρίθει άγριας ζωής.

Η φυλή Γκαντουµπανούντ ή «άνθρωποι του βασιλιά Παπαγάλου», του Ακρωτηρίου Ατγουι, ήταν οι κάτοικοι της περιοχής προτού οι Ευρωπαίοι αρχίσουν να µετακινούνται στα µέσα του 1850 γύρω από τη Λορν. Πρώτος ήταν ο Γουίλιαµ Λίντσεϊ που εγκαταστάθηκε στα 1849.

Τότε η Λορν αποκαλούνταν Λούτιτ Μπέι προς τιµήν του καπετάνιου Λούτιτ που βοήθησε να µεταφερθεί το φορτίο ξυλείας από ένα ναυαγισµένο παλιό πλοίο στην περιοχή, το 1841. Άλλαξε όµως το όνοµά της σε Λορν, µετά τον γάµο του Μαρκησίου της Λορν της Σκωτίας µε την κόρη της Βασίλισσας Βικτωρίας το 1870. Φανταστείτε πώς µπορεί να ήταν η Λορν κατά τη δεκαετία του 1860, όταν οι επισκέπτες έφταναν µετά από µακρύ, κουραστικό ταξίδι µε τα κάρα από τις οροσειρές του Ατγουι, για να καταλύσουν για παραθερισµό στα ξενοδοχεία της πόλης.

Το 1891 επισκέφθηκε την περιοχή και ο Κίπλινγκ όπου εκεί εµπνεύστηκε τη συλλογή ποιηµάτων «Λουλούδια». Με το άνοιγµα του Μεγάλου Ωκεάνιου ∆ρόµου η πόλη γνώρισε τον τουρισµό. Στη δεκαετία του ‘50 έγινε ένα δηµοφιλές τουριστικό θέρετρο κυρίως για κατασκηνωτές, ενώ άνοιξαν σιγά-σιγά και οι πρώτες πανσιόν. Σήµερα είναι το κυριότερο παραθεριστικό κέντρο και η πιο µοντέρνα πόλη της περιοχής, µε άριστη τουριστική υποδοµή µε αρκετά ξενοδοχεία και ξενώνες.

Ο κεντρικός δρόµος της Λορν προσφέρει εστιατόρια, καφέ, µπαρ, µικρές πανσιόν, ενώ οι παραλίες είναι διάσηµες για την ξανθιά άµµο και τα ψηλά κύµατα για τους σέρφερ. Η πόλη διαθέτει επίσης πολλά σηµεία για πικνίκ ή µπάρµπεκιου, και έναν µεγάλο κατασκηνωτικό χώρο. Οι παραθεριστές προτιµούν κυρίως το σέρφινγκ και την πεζοπορία στα γύρω βουνά. Σηµατοδοτηµένες διαδροµές οδηγούν στους καταρράκτες Ερκσιν και ψηλά στο πανόραµα της γύρω περιοχής.

Την παραµονή Πρωτοχρονιάς διοργανώνεται η γιορτή Fall’s Festival, µε µια µεγάλη συναυλία στους καταρράκτες Ερκσιν, όπου φιλοξενούνται κάποια από τα µεγαλύτερα ονόµατα της ροκ µουσικής όπως ο Iggy Pop, και συγκεντρώνονται πάνω από 13.000 θεατές. Επίσης κάθε Ιανουάριο διοργανώνεται ο µεγαλύτερος αγώνας κολύµβησης του κόσµου σε ωκεανό, σύµφωνα µε το Βιβλίο Γκίνες, µε 4.000 συµµετοχές και 20.000 θεατές.

Οι ∆ώδεκα Απόστολοι της Ακτής των Ναυαγίων

Μια σειρά από τεράστιους βραχώδεις σχηματισμούς που ξεπροβάλλουν μέσα από τα κύματα της θάλασσας ονομάστηκαν Δώδεκα Απόστολοι. Από αυτούς θα μετρήσετε οκτώ πελώριους βραχώδεις στύλους με ύψος πάνω από 60 μέτρα.

Τα ψηλά βράχια από ασβεστόλιθο χρειάστηκαν 20 εκατομμύρια χρόνια για να σμιλευτούν από τους ανέμους που «έσκαψαν» σπηλιές, οι οποίες έμειναν αψίδες όταν κατέρρευσε ο βράχος και στέκονται σε ύψος 45 μέτρων αποκομμένες από την ακτή. Οι άνεμοι λυσσομανούν ανελέητα και περπατώντας στο οργανωμένο μονοπάτι πάνω από τα βράχια της ακτής θα πρέπει να κρατιέστε δυνατά για να μη σας πάρει – κυριολεκτικά – ο αέρας. Εκεί κοντά και η παραλία Γκίμπσον με τα 86 σκαλιά και τους 70 μέτρων κάθετους βράχους.

Στο παραθαλάσσιο Ανγκλσι

Μετά την Μπελς Μπιτς, η µικρή παραθαλάσσια πόλη Ανγκλσι είναι επίσης ένα δηµοφιλές τουριστικό θέρετρο και απέχει 16 χλµ. από το Τόρκι. Μπορεί οι κάτοικοι να φτάνουν µόλις τους 2.500, όµως τους καλοκαιρινούς µήνες οι επισκέπτες ξεπερνούν τους 8.000.

Στο Ανγκλσι τα όµορφα παλιά σπίτια όπου φύλασσαν τις ψαρόβαρκες συνυπάρχουν µε τις καινούργιες µικρές πανσιόν, τα καφέ, τα εστιατόρια και τα χαριτωµένα καταστήµατα. Θα κολυµπήσετε σε οικογενειακές παραλίες µε κατασκηνωτικούς χώρους γύρω από τον οικισµό. Θα ψαρέψετε, θα σερφάρετε ή απλά θα λιαστείτε στην άµµο.

Η πιο διάσηµη παραλία βρίσκεται µεταξύ του ποταµού Ανγκλσι και του Πόιντ Ροαντνάιτ, ενώ όλες οι παραλίες επιβλέπονται από το Anglesea Surf Lifesaving club που χρονολογείται από το 1952. Γύρω από την πόλη οι λόφοι είναι καταπράσινοι µε πυκνό πευκοδάσος και 700 είδη φυτών, ενώ έχουν καταγραφεί στην περιοχή 100 είδη άγριας ορχιδέας που µερικές ευδοκιµούν µόνο στην περιοχή του Ανγκλσι.

Στο δάσος θα συναντήσετε µικρά και µεγάλα καγκουρό, πολλά είδη πουλιών, κοάλα, κ.ά. Τα πιο θαρραλέα καγκουρό απαντώνται στις εγκαταστάσεις του γηπέδου γκολφ του Ανγκλσι που εξοικειωµένα µε τους ανθρώπους κυλιούνται στο γρασίδι ανάµεσα στους παίκτες.

Το παλιό ψαροχώρι Απόλο Μπέι

Στην ανατολική πλευρά του Ακρωτηρίου Ατγουι, κατά µήκος της εκβολής του ποταµού Μπάρχαµ και στη σκιά της οροσειράς Ατγουι, το Απόλο Μπέι µε 1.800 κατοίκους, απέχει 40 χλµ. από τη Λορν. Ο στενός δρόµος, είναι το θεαµατικότερο κοµµάτι του Μεγάλου Ωκεάνιου ∆ρόµου και ελίσσεται σε κολπίσκους και πελώρια βράχια µε απότοµες στροφές µέχρι να φτάσει στο δηµοφιλές παλιό ψαροχώρι. Με το άνοιγµα του Μεγάλου Ωκεάνιου ∆ρόµου, η πόλη κατάφερε να εµπορευτεί την πλούσια αλιεία και έγινε και παραθεριστικό κέντρο. Επιπλέον η υποθαλάσσια τοποθέτηση του πρώτου τηλεγράφου και τηλεφωνικού καλωδίου µε την Τασµανία, έκανε το Απόλο Μπέι και σηµαντικό κέντρο επικοινωνιών το 1936.

Στη δεκαετία του 1950 από το λιµάνι της πόλης µεταφερόταν η ξυλεία µέχρι το 1962 που ολοκληρώθηκε η κατασκευή της σιδηροδροµικής γραµµής. Σήµερα το Απόλο Μπέι µε τις αµέτρητες ψαρόβαρκες και το άφθονο φρέσκο ψάρι, προσελκύει οικογένειες που διαλέγουν τις µικρές ασφαλείς παραλίες για κολύµπι, κάνουν ιππασία, πεζοπορία µέχρι το Μάρινερς Λουκάουτ µε πανοραµική θέα στις ακτές και επτά καταρράκτες, καγιάκ ανάµεσα στις φώκιες, και εκδροµές για ψάρεµα για µικρούς και µεγάλους. Τα Σάββατα µε καλό καιρό ο δρόµος µπροστά στην προκυµαία γεµίζει από πάγκους ντόπιων παραγωγών που αραδιάζουν σπιτικές λιχουδιές και χειροτεχνήµατα. Από το κέντρο του Απόλο Μπέι, ελάχιστα λεπτά απέχουν τα πυκνά δάση βροχής του Εθνικού Πάρκου Ατγουι, µε ψηλούς ευκαλύπτους, γιγαντιαίες φτέρες και πλούσια χλωρίδα και πανίδα.

∆ιάσηµο είναι και το ετήσιο τριήµερο µουσικό φεστιβάλ που ξεκίνησε το 1993 και συγκεντρώνει καλλιτέχνες από όλον τον κόσµο αλλά και το «Great Ocean Sports Festival» κάθε Φλεβάρη, µε αγωνίσµατα κολύµβησης, κανό, καγιάκ και κωπηλασίας.

Αφήνοντας το Απόλο Μπέι ο δρόµος εισβάλλει και πάλι στη στεριά µέσα από τα βουνά της οροσειράς Ατγουι, µε τις καταπράσινες πλαγιές και τη θέα του ωκεανού από ψηλά ενώ για όσους αγαπούν την πεζοπορία υπάρχουν σηµατοδοτηµένα πεζοπορικά µονοπάτια. Στα 19 χλµ. µετά το Απόλο Μπέι, αν ακολουθήσετε τον φιδογυριστό χωµατόδροµο τριών χιλιοµέτρων θα φτάσετε στον φάρο του Ακρωτηρίου Ατγουι. Πρόκειται για τον παλαιότερο της χώρας, που κατασκευάστηκε το 1848 από καταδίκους µε τοπική πέτρα και λειτουργούσε ανελλιπώς µέχρι τον Γενάρη του 1994.

Το Ακρωτήριο Ατγουι ανακαλύφθηκε από τους Ευρωπαίους όταν ο Τζέιµς Γκραντ καταµέτρησε τις ακτές της Βικτόρια το 1800 πλέοντας µε το Lady Nelson. Τότε η γη ονοµαζόταν Κράµπρουκ, µια αβορίγινη λέξη για τον Αµµουδερό Τόπο, και γύρω στα 1877 οι Ευρωπαίοι τον µετονόµασαν σε Μίντλετον. Μετά από είκοσι χρόνια το όνοµα άλλαξε και πάλι σε Απόλο από τη γολέτα που κατέπλευσε ο Καπετάν Λούτιτ το 1845 και χρησιµοποίησε τον κόλπο ως καταφύγιο στο ταξίδι του µεταξύ Μελβούρνης και Γουάρναµπουλ.

Η ακτή των ναυαγίων και το Πορτ Κάµπελ

Πρόκειται για µια παραθαλάσσια λωρίδα, που είναι και το πιο φωτογραφηµένο κοµµάτι της διαδροµής, µε δραµατικές εικόνες από φαράγγια µε βράχια και άγρια κύµατα. Η ακτογραµµή µεταξύ του Κέιπ Ατγουεϊ ως το Πορτ Φέρι ήταν πάντα ένα επικίνδυνο κοµµάτι για τα πλοία λόγω των πολλών κρυµµένων υφάλων και της πυκνής οµίχλης.

Μέσα σε σαράντα χρόνια συνέβησαν τουλάχιστον 80 ναυάγια. Το «Falls of Halladale», ένα µπάρκο από τη Γλασκόβη, ναυάγησε το 1908 στο ταξίδι του από τη Νέα Υόρκη στη Μελβούρνη χωρίς ανθρώπινες απώλειες, σφηνώνοντας σε έναν ύφαλο για κάµποσους µήνες µε τα πανιά ανοιχτά. Γνωστά επίσης ναυάγια είναι του «La Bella» το 1905 και του Newfield το 1892. Ωστόσο το πιο διάσηµο είναι του κλίπερ «Loch Ard» τον Ιούνιο του 1878. Μόνο δύο άτοµα επέζησαν από τα 53 που επέβαιναν στο πλοίο: η 18χρονη Εύα Καρµάικλ και ο συνοµήλικός της µαθητευόµενος ναύτης Τοµ Πιρς που την έσωσε. Η νεαρή Ιρλανδέζα, γόνος πλούσιας αριστοκρατικής οικογένειας, έχασε τους γονείς και τα πέντε αδέλφια της στο ναυάγιο. Η λαϊκή φαντασία την ήθελε ροµαντικό ζευγάρι µε τον νεαρό σωτήρα της. Ωστόσο εκείνη γύρισε πίσω στην Ιρλανδία και ο νεαρός συνέχισε να ταξιδεύει στα καράβια, ενώ γλίτωσε από δύο ακόµη ναυάγια.

Γύρω από το φαράγγι Λοχ Αρντ έχουν διαµορφωθεί µονοπάτια, ενώ µπορείτε να κατεβείτε στην παραλία του εφιαλτικού ναυαγίου από µια ξύλινη σκάλα και να δείτε από κοντά τη σπηλιά στην οποία οι δύο νέοι βρήκαν καταφύγιο µετά το ναυάγιο. Προσοχή στα κύµατα που τις περισσότερες φορές είναι πανύψηλα, ενώ σχεδόν πάντα ο αέρας φυσάει δαιµονισµένα.

∆υτικά του Πορτ Κάµπελ βρίσκονται οι σχηµατισµοί Αρτς και Λόντον Μπριτζ που κάποτε ενωµένοι σχηµάτιζαν γέφυρα µε τη στεριά. Το 1990 κατέρρευσαν και δύο τουρίστες που βρίσκονταν πάνω τους έπεσαν στη θάλασσα, από όπου αργότερα τους περισυνέλεξε ελικόπτερο. Τα βράδια µε φεγγάρι θα δείτε να µαζεύονται εκεί πιγκουίνοι.

Πρόσβαση

Η αεροπορική εταιρεία Emirates αυτή την περίοδο προσφέρει την καλύτερη τιμή μέσω Ντουμπάι και Σιγκαπούρης.

Λίγο ακριβότερη η Olymπc Air, όμως με μία μόνο στάση, στο Αμπου Ντάμπι.

Το αεροδρόμιο της Μελβούρνης απέχει 22 χλμ. από την πόλη, περίπου μισή ώρα από το κέντρο, όπου μπορείτε να φθάσετε με το Skybus, το οποίο έχει τακτά δρομολόγια όλο το εικοσιτετράωρο.

Τη διαδρομή στον Μεγάλο Ωκεάνιο Δρόμο μπορείτε να την πραγματοποιήσετε και αγοράζοντας μια ημερήσια εκδρομή από μεγάλα τουριστικά γραφεία, όπως το Gray Line ή το AATKings, όπου μπορείτε ακόμη να κλείσετε και διανυκτέρευση στις μικρές πόλεις.

Αρκετά γραφεία προσφέρουν δυνατότητα περιήγησης από ψηλά με ελικόπτερο, εφόσον το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες. Πληροφορίες θα πάρετε από τα Visitors Centers που υπάρχουν σχεδόν σε κάθε πόλη.

Διαμονή

Στη Λορν το «Grand Pacific Hotel» (www.grandpacific.com.au, 268 Mountjoy Parade, τηλ. +61-0-352891609), κτισμένο το 1879, ήταν το πρώτο ξενοδοχείο, και τότε η πρόσβαση ήταν μόνο από τη θάλασσα. Με καταπληκτική θέα στον ωκεανό, ξαναβρήκε την αίγλη του στα χέρια του καινούργιου ιδιοκτήτη, ενός αρχιτέκτονα από τη Μελβούρνη.

Επίσης στη Λορν, το «Cumberland Lorne Resort» (150 Mountjoy Parade, www.cumberlandlorneaccommodation.com.au), παραθαλάσσιο, από τα πιο ονομαστά στην περιοχή.

Στο Απόλο Μπέι, το «Seaview Motel» (www. seaviewmotel.com.au, 6 Thomson Street), απέχει 50 μέτρα από τη θάλασσα, και διαθέτει και οικογενειακά δωμάτια, καθώς και πλήρως εξοπλισμένα διαμερίσματα με κουζίνα και οικιακές συσκευές.

Στο Πορτ Κάμπελ, τα «Southern Ocean Villas» (www.southernoceanvillas.com) περιλαμβάνουν 20 πολυτελείς βίλες σχεδιασμένες και εξοπλισμένες σε μοντέρνο στυλ.

Στο Τόρκι, το «The Sands Golf Retreat» (www. thesandstorquay.com). Το συγκρότημα αποτελείται από δύο τριώροφα κτίσματα που συνδέονται μεταξύ τους, με θέα από το γειτονικό γήπεδο του γκολφ στις 18 τρύπες που σχεδίασε ο επαγγελματίας παίκτης του γκολφ Stuart Appleby. Πολύ φημισμένο το γκουρμέ εστιατόριο του συγκροτήματος, «Hanners».

Στο Τόρκι επίσης, το «Potter’s Inn B&B» (40 Bristol Road, τηλ. +61(0) 3 5261 4131) με δωμάτια που βλέπουν σε κήπο με οπωροφόρα δέντρα. Στο Γουόρναμπουλ, το πολύ ιδιαίτερο «Quamby Homested» (www.quambyhomestead.com.au, 3223 Caramut Road τηλ. +61(0) 3 5569 2395). Κτισμένη το 1888, η 70 εκταρίων παλιά αγροικία, όπου τα διαμερίσματα του προσωπικού μεταμορφώθηκαν σε ξενώνες για τους επισκέπτες. Εντυπωσιακός και ο τριών εκταρίων βοτανικός κήπος που σχεδίασε ο πρώην επιμελητής των Βοτανικών Κήπων της Μελβούρνης.

Φαγητό

Στα εύφορα λιβάδια της Πολιτείας της Βικτόρια, στην οποία ανήκει η περιοχή, εκτρέφονται αρνιά. Θα τα απολαύσετε μαγειρεμένα με διάφορους τρόπους, ανάλογα με τον σεφ κάθε εστιατορίου, μια και εκπροσωπούνται όλες οι κουζίνες της Γης!

Βεβαίως το ψάρι έχει και εδώ την τιμητική του, καθώς υπάρχει πλούσια παραγωγή, όπως και τα θαλασσινά – κυρίως μύδια.

Αν σας αρέσει το διαφορετικό, δοκιμάστε κρέας από καγκουρό , το οποίο λένε ότι έχει μια γλυκάδα.

Απολαύστε ακόμη τυριά από τοπικές φάρμες, ελιές, μαύρη τρούφα, μαύρα μούρα, νόστιμες φράουλες παραγωγής Ταζμανίας και μην παραλείψετε την περίφημη πάβλοβα από μαρέγκα και κρέμα με φρούτα του πάθους.

Φυσικά θα απολαύσετε τα διάσημα αυστραλέζικα κρασιά που συγκαταλέγονται ανάμεσα στα καλύτερα του κόσμου, από τους αμπελώνες που απλώνονται στην αρχή και στο τέλος του Μεγάλου Ωκεάνιου Δρόμου.

Επίσης η περιοχή της Μελβούρνης φημίζεται ότι διαθέτει τον καλύτερο εσπρέσο όλης της χώρας.

Στο Τόρκι, το «Imperial Rhino», είναι το πιο δημοφιλές εστιατόριο, με απλά ξύλινα τραπέζια και ασιατική κουζίνα.

Στη Λορν, μια ελληνική νότα, το δημοφιλές εστιατόριο «Kosta’s».

Στο Απόλο Μπέι, το «La Bimba» με νεανικούς θαμώνες, θέα στη θάλασσα και φαγητό με ασιατικές και μεσογειακές επιρροές.


Πηγή: tovima.gr

...

Κάιρο: Η πόλη των 100 μιναρέδων

Εικόνες διαφορετικές, εικόνες πολύχρωµες και... πολύβουες. Το Κάιρο δεν σε αφήνει να πλήξεις. Ο ζωοδότης Νείλος και το νησάκι Γκεζίρα · η Σφίγγα, οι Πυραµίδες και το µουσείο µαρτυρούν το άγγιγµα ενός µεγάλου πολιτισµού σε τούτη τη γη· τεµένη και εκκλησίες που η ιστορία τους χάνεται στους αιώνες· πλατείες χρωµάτων και αµφισβήτησης, αγορές και καφέ µε αρώµατα και γεύσεις διαφορετικές...


Ο αιγυπτιώτης, όπως τον έλεγε η οικογένεια, ξάδερφος της γιαγιάς Κλειώς, ο Κυρικόπουλος, έμενε μόνιμα στην Αίγυπτο: πότε Κάιρο, πότε Αλεξάνδρεια, για να επιβλέπει προσωπικώς τα εργοστάσιά του. Ως ζάπλουτος επιχειρηματίας έχαιρε φυσικά μεγάλης εκτίμησης και θαυμασμού, όμως ένα παιδί όπως εγώ θαύμαζε περισσότερο τα γραμματόσημα στα γράμματα που έστελνε στη γιαγιά, τα οποία έπιανα στον αέρα για να εμπλουτίσω το άλμπουμ (που έχω ακόμη) και στη συνέχεια να μοιραστώ τις εντυπώσεις με τα άλλα παιδιά.

Ετσι γνώρισα τις Πυραμίδες που, ώσπου να τις επισκεφθώ για πρώτη φορά πριν από είκοσι και βάλε χρόνια, είχαν πάρει μέσα μου μυθικές διαστάσεις. Κάτι οι ταινίες, κάτι τα μυστηριώδη μεταφυσικά, κάτι οι φιλοσοφίες, έγιναν όλα μια μεγάλη φούσκα που έσκασε πανηγυρικά όταν περιορίστηκα να τις δω μόνο από μακριά, καθώς η νεαρή ξεναγός της εκδρομής αφιέρωσε όλον τον χρόνο της ξενάγησης στο μαγαζί με τους παπύρους, με αποτέλεσμα να βρούμε τον αρχαιολογικό χώρο κλειστό.

Εκείνη απέδρασε από τις διαμαρτυρίες των επίσης νεαρών συνταξιδιωτών μας καβάλα σε μια καμήλα λέγοντας «ε, τι να κάνουμε βρε παιδιά;»(!) και εγώ κατάλαβα ότι δεν πρέπει ποτέ να επιλέγω ταξιδιωτικό γραφείο με γνώμονα το φθηνότερο. Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια για να αποφασίσω και πάλι ένα ταξίδι στην Αίγυπτο.

Αυτή τη φορά, όπως και στις επόμενες επισκέψεις, οι ξεναγήσεις έγιναν από επαγγελματίες όπως έπρεπε και τα πράγματα μπήκαν στην κανονική τους διάσταση. Και έτσι γνώρισα και αγάπησα το Κάιρο, την πόλη του Νείλου με τους εκατό μιναρέδες...

Η Σφίγγα και οι Πυραµίδες της Γκίζας

Οι Βυζαντινοί τις νόµιζαν αποθήκες και οι Αραβες τις χρησιµοποιούσαν ως λατοµεία. Στη δυτική όχθη του Νείλου, σε απόσταση 15 χλµ. από το Κάιρο, στην κορυφή του οροπεδίου της ερήµου στην Γκίζα, βρίσκονται οι τρεις Πυραµίδες και η Σφίγγα, ένα από τα Επτά Θαύµατα του κόσµου, που περιβάλλονται από αρκετές µικρότερες πυραµίδες και εκατοντάδες µασταµπάδες και τάφους ευγενών.

Ο Ηρόδοτος γράφει ότι 100.000 εργάτες δούλευαν ασταµάτητα και µετέφεραν τους λίθινους όγκους από τα λατοµεία της Τούρα στο σηµερινό σηµείο, και στη συνέχεια χρειάστηκαν άλλα 20 χρόνια για να ολοκληρωθεί η κατασκευή τους. Οι πυραµίδες είναι τα ταφικά µνηµεία τριών φαραώ της 4ης ∆υναστείας και των συζύγων τους.

Αποτελούσαν το βασικό οικοδόµηµα συγκροτήµατος που περιελάµβανε ένα ιερό, µια µικρή βοηθητική πυραµίδα για λατρευτική λειτουργία και µια λιθόστρωτη οδό που οδηγούσε σε έναν ναό, ο οποίος συνδεόταν µε τον Νείλο µε µια δεξαµενή ή ένα κανάλι.

Η Σφίγγα παρέµεινε θαµµένη στην άµµο ώσπου να την ανακαλύψει το 1853 ο αρχαιολόγος Ογκίστ Μαριέτ, ενώ χρειάστηκαν περισσότερα από 40 χρόνια ώσπου να αποκαλυφθεί το µνηµείο. Λαξεµένη σε έναν µυτερό βράχο που είχε πάνω-κάτω το σχήµα της, έχει µήκος 73 µ. και ύψος 20 µ.

Αρχικά πίστευαν ότι ήταν η αναπαράσταση του βασιλιά Χεφρήνου ως φρουρού και σύµβολο της βασιλείας ταυτόχρονα, µε σώµα λιονταριού και κεφάλι ανθρώπου. Στη συνέχεια, στη διάρκεια του Νέου Βασιλείου, θεώρησαν ότι αναπαριστά τον θεό Ηλιο - Ρα ή τον θεό Χαρούν. Ανάµεσα στα πόδια της Σφίγγας βρίσκεται µια στήλη που εξιστορεί πώς ο φαραώ Τούθµωσις ∆’ είδε ένα όνειρο να καθαρίσει τη Σφίγγα από την άµµο που την κάλυπτε, κάτι που έκανε και κέρδισε δόξα.

Στον δρόµο των Πυραµίδων

Η περιήγηση στις πυραµίδες ξεκινά µε τη διασηµότερη και µεγαλύτερη πυραµίδα του Χέοπος. Κατασκευάστηκε το 2650 π.Χ. και η κάθε πλευρά της είχε µήκος 230 µέτρα και ύψος 147 µέτρα. Σήµερα είναι κατά 10 µ. µικρότερη καθώς αποκόπηκε ο λίθος της κορυφής.

Στην αρχαιότερη πυραµίδα του συγκροτήµατος διακρίνουµε τρία στάδια κατασκευής. Λίγο µικρότερη, αρχικά 143 µ. και σήµερα 136 µ., η επόµενη πυραµίδα του Χεφρίνου ξεχωρίζει από τα υπολείµµατα του ασβεστόλιθου στην κορυφή της που µοιάζουν µε ένα «καπέλο» και µας δείχνουν την επένδυση που είχαν όλες οι πυραµίδες. Πρόκειται για την καλύτερα διατηρηµένη.

Η τελευταία, του Μυκερίνου, είναι η µικρότερη απ’ όλες, µήκους 108 µ. η κάθε πλευρά και ύψους 62 µέτρων, και είναι χτισµένη στα νοτιοδυτικά των άλλων. Σήµερα διατηρεί τους αρχικούς αναβαθµούς από ροζ γρανίτη από το Ασουάν που έντυναν τη βάση της πυραµίδας.

Αν και φαίνονται να είναι πολύ κοντά η µία στην άλλη, η απόσταση µεταξύ των µνηµείων είναι µεγαλούτσικη και βασανιστική αν περπατάτε κάτω από τον καυτό ήλιο, οπότε η περίοδος αυτή είναι η καλύτερη για την επίσκεψή σας.

Καµηλιέρηδες και αµαξάδες θα σας πλησιάσουν και θα διεκδικήσουν την προτίµησή σας. Καλύτερη και πιο ξεκούραστη επιλογή είναι οι ιππήλατες άµαξες για να κάνετε τον γύρο των µνηµείων. Ο δρόµος των Πυραµίδων εγκαινιάστηκε από την αυτοκράτειρα Ευγενία το 1869. Μεγαλοπρεπής, µε ωραίες δενδροστοιχίες, κατακλύστηκε σιγά-σιγά από τις οικοδοµές της Γκίζας που µεταµόρφωσαν την περιοχή σε προάστιο του Καΐρου.

Η πλατεία Ταχρίρ

Σηµαντικό σταυροδρόµι αλλά και κέντρο όλων των διεκδικήσεων και των µεγάλων διαδηλώσεων του λαού, η πλατεία που έγινε σύµβολο πριν από οκτώ µήνες, αναδιαµορφώθηκε το 1952 ενώ είναι και µεγάλος συγκοινωνιακός κόµβος όπου τερµατίζουν πολλές λεωφορειακές γραµµές.

Εκεί βρίσκονται και πολλά δηµόσια κτίρια, όπως το Μογκαµάα, το Αµερικανικό Πανεπιστήµιο, η Γεωγραφική Εταιρεία που ιδρύθηκε το 1875 από τον Ισµαήλ και µέρος του συγκροτήµατος αποτελεί το Εθνογραφικό Μουσείο, αλλά και το κτίριο του Κοινοβουλίου, το οποίο κτίστηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1922 µετά τη µονοµερή διακήρυξη της ανεξαρτησίας από τους Εγγλέζους.

Το νησάκι Γκεζίρα και το ξενοδοχείο «Marriott»

Το µικρό νησάκι, έκτασης µόλις 3,5 χλµ. επί 1 χλµ., σχηµατίστηκε τον 14ο αιώνα, αλλά δεν κατοικήθηκε πριν από το 1830, καθώς δεν ενέπνεε σταθερότητα. Μόνον ο Μοχάµεντ Αλι έκτισε εκεί ένα ανάκτορο και έναν καταυλισµό για τη φρουρά του. Το όλο οικοδόµηµα ονοµάστηκε Ζαµαλέκ (πρόχειρη κατασκευή) και συνδεόταν µε τη στεριά µε βάρκα.

Οταν ο Ισµαήλ πήρε την εξουσία, τότε αποφάσισε να το συνδέσει µε την πόλη. Ανύψωσε τις όχθες του ώστε να αποφεύγονται οι πληµµύρες και το 1872 έκτισε τη γέφυρα Κασρ ελ Νιλ που στολίστηκε µε πέτρινα λιοντάρια του γλύπτη Αντρέ Ζακµάρ.

Τότε η Γκεζίρα µεταµορφώθηκε σε µια κοµψή συνοικία του Καΐρου, µε το ανάκτορο να εµπλουτίζεται µε σιντριβάνια, το ένα µαρµάρινο, µε µια τεχνητή λιµνούλα, ιδιωτικό ζωολογικό κήπο που περιελάµβανε και ένα λιοντάρι και έναν ελέφαντα, εκατοντάδες εξωτικά φυτά που δηµιούργησαν ωραίους κήπους, ξύλινα περίπτερα και ένα περίπτερο που ονοµάστηκε «σαλαµλίκ». Σε αυτό φιλοξένησε ο Ιµαήλ Πασάς (1869) την αυτοκράτειρα Ευγενία της Γαλλίας όταν επισκέφθηκε το Κάιρο για τα εγκαίνια της ∆ιώρυγας του Σουέζ.

Από το 1982 το ανάκτορο επωλήθη στην αλυσίδα των πολυτελών ξενοδοχείων «Marriott». Σήµερα το νησί χωρίζεται σε δύο τµήµατα: το νότιο καταπράσινο της Γκεζίρα και το βόρειο κατοικηµένο τµήµα του Ζαµαλέκ. Στην Γκεζίρα, πέρα από τις αρχοντικές επαύλεις, βρίσκεται και ο «Πύργος του Καΐρου», ύψους 187 µέτρων, που καταλήγει στο φαραωνικό άνθος του λωτού και προσφέρει πανοραµική θέα όλης της πόλης.

Το περίφηµο Αιγυπτιακό Μουσείο Καϊρου

Το Αιγυπτιακό Μουσείο Καΐρου είναι ένα από τα σηµαντικότερα του κόσµου. Θα χρειαστείτε αρκετό χρόνο για την περιήγησή του, αφού τα εκθέµατα είναι γύρω στις 250.000 (!), χωρίς φυσικά να υπολογίζονται όσα παραµένουν κρυµµένα στις υπόγειες αποθήκες του.

Ο αρχαιολόγος Ογκύστ Μαριέτ έπαιξε σηµαντικό ρόλο στη δηµιουργία του µουσείου το 1857, ενώ το 1902 στεγάστηκε στο σηµερινό κτίριο έργο του γάλλου αρχιτέκτονα Μαρσέλ Ντουρνιόν στην πλατεία Ταχρίρ. Ιστορία 5.000 ετών ξεδιπλώνεται στις αίθουσές του, στις οποίες θα εισέλθετε αφού πρώτα περάσετε από αυστηρούς ελέγχους και αφήσετε τις φωτογραφικές µηχανές σε ειδικά ντουλαπάκια, µια και οι φωτογραφίες επιτρέπονται µόνο στον περίβολο του µουσείου.

Ο τάφος του Τουταγχαµών αποκαλύφθηκε ασύλητος το 1922 από τους Αγγλους Χάουαρντ Κάρ τερ και λόρδο Κάρναβον και τα περίφηµα ευρήµατά του συγκεντρώνουν τους περισσότερους επισκέπτες. Αξίζει να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στα νεκρικά πορτρέτα Φαγιούµ. Πρόκειται για ζωγραφισµένες εικόνες επάνω σε ξύλινες πινακίδες των αρχών της χριστιανικής εποχής, που συνήθως τοποθετούνταν ως νεκρικές προσωπίδες και βάφονταν µε φυσικά χρώµατα ανακατεµένα µε κερί σύµφωνα µε ελληνική τεχνοτροπία.

Χρόνου επιτρέποντος, επισκεφθείτε και το Ισλαµικό Μουσείο που θεωρείται από τα µεγαλύτερα στη Μέση Ανατολή και περιλαµβάνει έναν θησαυρό από 102.000 εκθέµατα – κεραµικά, χειρόγραφα, αντικείµενα λατρευτικά κ.ά. – και το Κοπτικό Μουσείο στο παλαιό Κάιρο, όπου θα θαυµάσετε εκθέµατα των πρώτων χριστιανικών χρόνων, τον 1ο - 7ο αιώνα µ.Χ., όπως πολύτιµες εικόνες, χειρόγραφα, υφάσµατα από σπάνιες συλλογές.

Το τέµενος του Αµρ Ιµπν αλ Αας

Το πρώτο τέµενος που οικοδοµήθηκε στην Αίγυπτο και τέταρτο σε όλο τον κόσµο, το τέµενος του Αµρ Ιµπν αλ Αας, είναι το παλαιότερο της Αιγύπτου, αλλά και όλης της Αφρικής, καθώς κτίστηκε το 642 µ.Χ. από τον Αµρ Ιµπν αλ Αας.

Αληθινό αρχιτεκτονικό µνηµείο, αφού αρκετά κοµµάτια του αντιπροσωπεύουν διαφορετικές χρονολογικά περιόδους, µια και στη διάρκεια όλων των χρόνων έγιναν αρκετές ανακαινίσεις και επεκτάσεις. Κτισµένο βόρεια του βαβυλωνιακού φρουρίου µε κολόνες από κορµό φοινικιάς µε επικάλυψη φύλλων, σήµερα το σχέδιο περιλαµβάνει µια ανοιχτή αυλή που περιβάλλεται από τέσσερις στεγασµένες πλευρές, όπου η µεγαλύτερη ονοµάζεται Κέµπλα και στηρίζεται σε µαρµάρινες κολόνες διαφορετικών στυλ.

Στην αγορά του Χαν ελ Χαλίλι...

Στην αγορά αυτή θα πουλάν τα δυο σου χείλη, όπως λέει το αγαπηµένο τραγούδι του Αλκίνοου Ιωαννίδη. Το περίφηµο παζάρι Χαν ελ Χαλίλι χρονολογείται από το 1380, και πήρε το όνοµά του από το χάνι που κατασκεύασε ο εµίρης Τζαχάρκς ελ Χαλίλι.

Αµέτρητα µικρά µαγαζάκια-σουκς µε διάφορα είδη σε ζαλίζουν όταν αµάθητος βρεθείς σε κάποιο σοκάκι µαζί µε το πλήθος. Εµποροι διαλαλούν την πραµάτεια που εσείς θα πρέπει να παζαρέψετε µε επιµονή για να πετύχετε κάποια καλή τιµή.

Πρώτα θα αποφασίσετε αν πραγµατικά θέλετε να αγοράσετε το συγκεκριµένο είδος και στη συνέχεια πόσα χρήµατα περίπου θα θέλατε να διαθέσετε για την αγορά του. Επιµένετε στο ποσό που διαθέτετε και υποκριθείτε ότι φεύγετε από το κατάστηµα. Αν σας γυρίσουν πίσω, σηµαίνει ότι προσφέρετε ικανοποιητική τιµή.

Μουσικά όργανα, τάβλι από φίλντισι, κοσµήµατα από ασήµι µε λάπις λάζουλι και τιρκουάζ για το οποίο φηµίζεται η Αίγυπτος, µικροέπιπλα µαρκετερί, πολύ ωραία µπακίρια, διακοσµητικά από αλάβαστρο, µπουκαλάκια για άρωµα από φυσητό γυαλί, αρωµατικά έλαια, αλλά και µπαχαρικά και τσάι ή καφές αρωµατισµένος µε κάρδαµο είναι αγορές που αξίζουν. Αν πάλι σας αρέσει ο ναργιλές, προσέξτε να µη χαθεί η µπίλια όπως θα τον λύσετε, γιατί αλλιώς δεν λειτουργεί.

Η εκκλησία Μάρι Γκιργκίς

Η ελληνορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (Μάρι Γκιργκίς) περιλαμβάνει τα όργανα του μαρτυρίου του αγίου, τις κατακόμβες με τους τάφους των πατριαρχών, ένα νειλόμετρο (όργανο μέτρησης της στάθμης του ποταμού), τη σπηλιά της Παναγίας και το ελληνορθόδοξο νεκροταφείο.

Η εκκλησία ανεγέρθη το 684 από έναν πλούσιο γραφέα, τον Αθανάσιο, και ανασκευάστηκε το 1857. Παρατηρήστε την οροφή με τις νωπογραφίες, τα ξύλινα παράθυρα, τους τοίχους με τις ανάγλυφες τοιχογραφίες και κυρίως το αρχαιότερο τμήμα της αίθουσας των κοπτικών γάμων του 4ου αιώνα.

Στο καφέ «Φισάουι» των καλλιτεχνών

Από τις αγαπηµένες και ίσως η µοναδική για αρκετούς ντόπιους διασκέδαση είναι το τσάι στα παραδοσιακά καφενεία. Στο πρώτο στενό της αγοράς Χαν ελ Χαλίλι από την πλατεία του τεµένους Αλ Χουσεΐν, το καφέ «Φισάουι» αποτελεί σηµείο αναφοράς για τους καλλιτέχνες και διανοούµενους της πόλης από τις αρχές του περασµένου αιώνα.

Το Καφέ µε τους Καθρέπτες (Fishawy) πήρε το όνοµά του από τους πολλούς καθρέπτες µε τις µεγάλες καφέ κορνίζες που στολίζουν το καφενείο τόσο µέσα όσο και έξω στο µικρό στενάκι. Αγαπηµένο του νοµπελίστα συγγραφέα (1988) Ναγκίµπ Μαχφούζ, αλλά και απλών ανθρώπων που θα συναντήσετε να πίνουν το τσάι τους ή να καπνίζουν µυρωδάτο καπνό µήλου στον ναργιλέ. ∆ιατηρώντας τα ίδια παλιά ξύλινα έπιπλα και τα καφασωτά ξύλινα παράθυρα θα σας µεταφέρει στην ατµόσφαιρα του Καΐρου του περασµένου αιώνα.

Το τέµενος Αλ Χουσεΐν

Ανάµεσα στα πολυάριθµα τεµένη της πόλης, στο τέµενος Αλ Χουσεΐν, στην πλατεία που αποτελεί και κύρια είσοδο του παζαριού Χαν ελ Χαλίλι, δεν επιτρέπεται η είσοδος στο εσωτερικό του σε µη µουσουλµάνους. Στη θέση του αρχαίου νεκροταφείου των φατιµιδών χαλίφηδων, το τέµενος ξανακτίστηκε εξ ολοκλήρου από τον πασά Ισµαήλ µε 44 κίονες από λευκό µάρµαρο να στηρίζουν τις αψίδες όπου ακουµπά η ξύλινη οροφή του.

Ο Αλ Ιµάµ αλ Χουσεΐν Ιµπν Αλί ήταν εγγονός του Προφήτη και άγιος των σιιτών, ο οποίος σκοτώθηκε στην Καρµπάλα από Οµεϊάδες. Το λείψανό του φυλάσσεται στο µαυσωλείο της ανατολικής πλευράς του τεµένους, κατασκευασµένο στα 1154, που αποτελεί το αρχαιότερο κοµµάτι του τζαµιού και καλύπτεται µε θόλο από χρυσό διάκοσµο. Το ιερό, κατασκευασµένο από ατόφιο ασήµι, είναι διακοσµηµένο µε χρυσές επιγραφές. Στο τέµενος περιλαµβάνεται και συλλογή η οποία περιλαµβάνει σπάνια αντικείµενα που ανήκαν στον Προφήτη.

Οι νεκροπόλεις

Μια «πόλη στην πόλη» αποτελούν οι δύο µεγάλες νεκροπόλεις του Καΐρου, στις οποίες ζουν περισσότεροι από 180.000 άνθρωποι. ∆ύο είναι τα µεγάλα συγκροτήµατα: η νεκρόπολη των Μαµελούκων και η νεκρόπολη του ιµάµη Ελ Σαφέι. Απλώνονται σε 1.000 εκτάρια και 12 χλµ. στον άξονα Βορρά - Νότου.

Κάθε τάφος καλύπτει από µερικά ως εκατοντάδες µέτρα, ενώ υπάρχουν και ιδιωτικοί τάφοι. Σίγουρα δεν είναι ευχάριστο να κατοικεί κάποιος µαζί µε τους νεκρούς, ούτε βεβαίως τουριστικό αξιοθέατο. Ωστόσο η οικονοµική κατάσταση αρκετών οικογενειών µε δυσκολία τούς επιτρέπει να πληρώνουν το ενοίκιο που ζητούν οι ιδιοκτήτες των οικογενειακών τάφων προκειµένου να στεγαστούν στον ίδιο χώρο. Μια «πόλη µέσα στην πόλη» που κάποιοι ξεναγοί θα σας δείξουν από µακριά ενώ κάποιοι άλλοι θα σας προτείνουν για µια διαφορετική ιδιωτική ξενάγηση.

Πρόσβαση

Για να επισκεφθείτε την Αίγυπτο χρειάζεστε βίζα, την οποία για την καλύτερη εξυπηρέτησή σας αναλαμβάνει να εκδώσει το ταξιδιωτικό γραφείο και εσείς την παραλαμβάνετε από τον αντιπρόσωπο της εταιρείας κατά την άφιξή σας στο αεροδρόμιο του Καΐρου.

Η Egypt Air, θα σας μεταφέρει από την Αθήνα στο Κάιρο σε 2 ώρες και 15 λεπτά.

Μέσα στην πόλη η καλύτερη επιλογή είναι να μετακινείστε με ταξί, το οποίο είναι πολύ φθηνό αλλά θα παζαρέψετε την τιμή εκ των προτέρων.

Με το που θα φτάσετε στο αεροδρόμιο, φροντίστε να ανταλλάξετε ευρώ με αιγυπτιακές λίρες, καθώς οι τράπεζες του αεροδρομίου δίνουν την καλύτερη τιμή, και κρατήστε την απόδειξη για την περίπτωση που θα σας περισσέψουν χρήματα. Βεβαίως τα ευρώ – ακόμη και τα κέρματα – γίνονται παντού δεκτά, όμως καλύτερα να συναλλάσσεστε στο τοπικό νόμισμα.

Διαμονή

Τα περισσότερα τουριστικά γραφεία δίνουν καλές προσφορές στα πολυτελή ξενοδοχεία του Καΐρου, από τα οποία πιο προνομιούχα είναι εκείνα με θέα στον Νείλο.

Στο κέντρο του Καΐρου εξαιρετικά είναι το «Four Seasons Hotel» (1089 Corniche El Nil) με θέα στον Νείλο και στην Ακρόπολη και το «Ramses Hilton» (1115 Corniche El Nile) με καταπληκτική θέα του ποταμού από τον 36 ορόφων ουρανοξύστη.

Το ξενοδοχείο «Cairo Marriott Hotel & Omar Khayyam Casino» (16, Saraya) βρίσκεται στο νησί Γκεζίρα, με θέα στον Νείλο, και περιλαμβάνει το ανάκτορο που έκτισε ο Ισμαήλ Πασάς (1869) για να διανυκτερεύσει η αυτοκράτειρα Ευγενία της Γαλλίας όταν επισκέφθηκε το Κάιρο για τα εγκαίνια της Διώρυγας του Σουέζ.

Επίσης πολυτελές, στη σκιά των Πυραμίδων από τις οποίες απέχει μόλις 700 μέτρα, το «Mena House Oberoi» κτίστηκε αρχικά ως κυνηγετικό περίπτερο το 1869 στην περιοχή της Γκίζας και διαθέτει καταπράσινο κήπο 40 εκταρίων και γήπεδο γκολφ.

Φαγητό

Οι τουρίστες επιλέγουν τα εστιατόρια των ξενοδοχείων, μια και το φαγητό θεωρείται περισσότερο ασφαλές. Σίγουρα όμως θα δοκιμάσετε τους ντόπιους μεζέδες: χούμους, πουρές μελιτζάνας με ταχίνι (μπαμπαγανούς) και πουρές καυτερής πιπεριάς που θα συνδυάσετε με ζεστή αραβική πίτα και στη συνέχεια νόστιμο κεμπάπ.

Βεβαίως για τους ντόπιους η ημέρα αρχίζει με μια ζεστή σούπα μολοχία από μολόχα με κομμάτια κοτόπουλου που θα δείτε να προσφέρουν πολλά υπαίθρια μαγέρικα ή με μια φουλόπιτα από φούλια (κουκιά), αλλά και με πεντανόστιμα φαλάφελ που τηγανίζονται επιτόπου για να φαγωθούν ζεστά.

Αν σας αρέσει να δοκιμάζετε τοπικές γεύσεις, μην παραλείψετε το περιστέρι «χαμάμα» γεμιστό με πλιγούρι και το κούσαρι που είναι μείγμα μακαρονιών και πικάντικης σάλτσας ντομάτας.

Οσοι αγαπούν τα γλυκά, θα λατρέψουν τα σιροπιαστά που μοσχοβολούν βούτυρο, όπως ο μπακλαβάς, η κουνάφα που μοιάζει με το κανταΐφι αλλά έχει γέμιση τυριού, και η «μπασμπούσα», με σιμιγδάλι, που μοιάζει με χαλβά, αλλά και τις διάφορες τάρτες και τους σιροπιαστούς λουκουμάδες.

Ολα ταιριάζουν ωραία με τσάι ή καφέ αρωματισμένο με κάρδαμο που πάει και με το κάπνισμα του ναργιλέ. Πιείτε επίσης λεμονάδα από γλυκολέμονα, καρκαντέ (ρόφημα από ιβίσκο), γιανσούν από γλυκάνισο, ερφά από κανέλα, σαλέπι, ασάμπ (χυμό από ζαχαροκάλαμο) και με το φαγητό ντόπια μπίρα Στέλα. Οι Αιγύπτιοι λατρεύουν τα παγωτά και το ζαχαροπλαστείο «El Abt» είναι το διασημότερο στο Κάιρο, όχι μόνο για τα γλυκά, αλλά και για τα παγωτά του.

Συνδυάζοντας διασκέδαση και φαγητό, αποφασίστε μια μικρή κρουαζιέρα στον Νείλο μετά φαγητού ή ποτού στα πλοιάρια τα οποία προσφέρουν και κάποιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα με τοπικούς χορούς και τραγούδια. 

Πηγή: tovima.gr

...