Νέο νησί στην Ερυθρά Θάλασσα από έκρηξη ηφαιστείου

Ένα καινούριο νησί «γεννήθηκε» στην Ερυθρά Θάλασσα, στα δυτικά των ακτών της Υεμένης, μετά από μια ηφαιστειακή έκρηξη, ανακοίνωσε η αμερικανική διαστημική υπηρεσία Nasa.

«Η εικόνα, που τραβήχτηκε τον Δεκέμβριο του 2011, δείχνει ένα νησί στο σημείο όπου παλαιότερα υπήρχε νερό. Άσπρος καπνός υψώνεται πάνω από το νησί που δείχνει σκοτεινό στη βάση του και πιο φωτεινό στα ψηλότερα σημεία, ενδεχομένως επειδή πρόκειται για ένα μίγμα από στάχτες και ατμούς», ανέφερε η υπηρεσία.

Οι εκρήξεις των υποθαλάσσιων ηφαιστείων οδηγούν κάποιες φορές στη δημιουργία νέων νησιών, όμως πολλά από αυτά εξαφανίζονται σύντομα καθώς δεν αντέχουν στους ανέμους και τα κύματα, εξήγησε ο ηφαιστειολόγος Ρικ Βούντερμαν μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN. Ωστόσο, τα νησιά της Ερυθράς Θάλασσας τείνουν να είναι πιο ανθεκτικά, πρόσθεσε.

Πηγή: kathimerini.gr

...

Το ποδοσφαιρικό “παιχνίδι” των celebrities

Λένε πως πολλά πράγματα αλλάζεις στη ζωή σου, ομάδα όμως ποτέ. Και σε αυτό θα συμφωνούσαν όλοι οι οπαδοί του κόσμου, από τον πιτσιρικά που έχει προλάβει να δει μόνο στην τηλεόραση αγώνες, μέχρι τον πρωθυπουργό μιας χώρας, που ξεκλέβει ένα διωράκι από το πρόγραμμά του για να δει την ομάδα του να παίζει μπαλίτσα.

Θα μου πεις κοτζάμ πρωθυπουργός βλέπει μπάλας; Ε ,ναι λοιπόν, μόνο τυχαίο δεν είναι το παράδειγμα, που χρησιμοποίησα, αφού μπορεί το ποδόσφαιρο να είναι το λαϊκότερο άθλημα που υπάρχει, αυτό δεν σημαίνει όμως, ότι παύει να συγκινεί από πρωθυπουργούς μέχρι και… πρίγκιπες. Για του λόγου το αληθές, δες την παρακάτω λίστα και μάθε όχι μόνο για πολιτικούς και πρίγκιπες, αλλά και για τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά “κολλήματα” μερικών εκ των διασημότερων celebrities του πλανήτη.

Chelsea
* Guy Ritchie (Σκηνοθέτης)

* Sienna Miller (Ηθοποιός)

* Bill Clinton (Πολιτικός)

* Gordon Ramsay (Σεφ)

Tottenham Hotspur
* Jude Law (Ηθοποιός)

* Bob Marley (Τραγουδιστής)

* Steve Nash (Μπασκετμπολίστας)

West Ham United
* Morrissey (Τραγουδιστής)

* Keira Knightley (Ηθοποιός)

Manchester City
* Liam & Noel Gallagher (Μουσικοί)

Aston Villa
* David Cameron (Πολιτικός)

* Πρίγκιπας William της Βρετανίας

Liverpool
* Clive Owen (Ηθοποιός)

* Samuel Jackson (Ηθοποιός)

Watford
* Sir Elton John (Τραγουδιστής)

Port Vale
* Robbie Williams (Τραγουδιστής)

Barcelona
* Javier Bardem (Ηθοποιός)

* Snoop Doggy Dogg (Τραγουδιστής)

* Shakira (Τραγουδίστρια)

* Enrique Iglesias (Τραγουδιστής)

* Justin Bieber (Τραγουδιστής)

Real Madrid
* Rafa Nadal (Τενίστας)

* Antonio Banderas (Ηθοποιός)

* Tom Cruise (Ηθοποιός)

* Penelope Cruz (Ηθοποιός)

Paris Saint Germain

* Nicolas Sarkozy (Πολιτικός)

Energie Cottbus
* Angela Merkel (Πολιτικός)

Rangers
* Sir Sean Connery (Ηθοποιός)

Πηγή: pkool.gr

...

Η...βρωμερή επίθεση των πιγκουίνων

Σίγουρα γνωρίζετε όλοι τα Angry Birds που έχουν κλέψει τη καρδιά πολλών και έχουν εθιστεί μαζί τους. Τώρα όμως ήρθε η ώρα να γνωρίσετε τα πραγματικά θυμωμένα πουλιά, τους πιγκουίνους του ζωολογικού κήπου στο Εδιμβούργο, των οποίων την οργή "γεύονται" καθημερινά οι επισκέπτες.

Στον εν λόγω ζωολογικό κήπο έχουν φτάσει δύο γιγαντιαία πάντα, τα οποία έχουν γίνει το κέντρο του ενδιαφέροντος με εκατοντάδες επισκέπτες να συνωστίζονται καθημερινά έξω από τα κλουβιά τους για να τα θαυμάσουν.

Αυτό έχει κάνει τους γείτονες πιγκουίνους να ζηλέψουν τη κινητικότητα που υπάρχει με αποτέλεσμα να πετούν μπάλες από...ακαθαρσίες στους επισκέπτες!

Μάλιστα όπως ανέφερε το BBC, οι πιγκουίνοι υποφέρουν από "μονόχρωμη ζήλια" και έτσι ξεσπούν στους ανυποψίαστους λάτρεις των πάντα.

'Ήμασταν στην ουρά για να δούμε τα πάντα όταν ένας άνδρας μπροστά μας φώναξε καθώς ξαφνιάστηκε όταν τον βομβάρδισε ένας πιγκουίνος με ακαθαρσίες", είπε ένας επισκέπτης.

"Ήταν πραγματικά αηδιαστικό", πρόσθεσε ο 41χρονος.

"Οι πιγκουίνοι είναι εξαιρετικά περίεργα πλάσματα και έχουν δείξει ενδιαφέρον με την άφιξη των πάντα", όπως σημειώνει ο Γκάρι Γουίλσον, διευθυντής του ζωολογικού κήπου, ελπίζοντας ότι δεν πάσχουν από κάτι.

Μάλιστα σημειώνει με χιούμορ πως παραδόξως έχουν καλό στόχο!

Αν και οι περισσότεροι επισκέπτες έχουν πάρει στη πλάκα την...βρωμερή  επίθεση από τους πιγκουίνους ωστόσο η διεύθυνση σκοπεύει να τοποθετήσει προστατευτικά.

Πηγή: news247.gr

...

Ερευνητές από την Αργεντινή ταυτοποίησαν για πρώτη φορά υπολείμματα φυτοφάγων δεινόσαυρων στην Ανταρκτική.

Η αργεντίνικη ερευνητική ομάδα εκτιμά πως αυτοί οι μεγαλόσωμοι σαυρόποδοι δεινόσαυροι ή αναπτυγμένοι τιτανόσαυροι ήταν διαδεδομένοι στη διάρκεια της Ύστερης Κρητιδικής περιόδου (66-100 εκατομ χρόνια πριν).

Η νέα μελέτη δείχνει πως οι γιγαντιαίοι φυτοφάγοι δεινόσαυροι περιπλανιόντουσαν στην Ανταρκτική πριν εμφανιστούν εκεί οι πιγκουίνοι. Η νέα ανακάλυψη αναφέρεται στο γερμανικό περιοδικό Naturwissenschaften.

Η νέα ανακάλυψη είναι μοναδική γιατί μέχρι σήμερα η παρουσία σαυροπόδων, ενός από τα πιο διαφοροποιημένα και γεωγραφικά εξαπλωμένο είδος φυτοφάγων δεινόσαυρων, είχε επιβεβαιωθεί σε κάθε γωνιά ηπειρωτικής γης εκτός της Ανταρκτικής.

Μολονότι και άλλες σημαντικές ανακαλύψεις δεινοσαύρων έχουν γίνει τις δύο τελευταίες δεκαετίες στην Ανταρκτική ειδικά στην περιοχή James Ross Basin, η ανίχνευση υπολειμμάτων σαυροπόδων γίνεται για πρώτη φορά στην περιοχή.

ΟΙ Τιτανόσαυροι (σαυρόποδα) είχαν μακριές ουρές και λαιμούς, έφθαναν σε μήκος τα 33 μέτρα και έζησαν πριν 70 εκατομ. χρόνια με 150 είδη τους να περιφέρονται σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης. Στην Κρητιδική περίοδο εξαφανίστηκαν όλοι οι δεινόσαυροι πλην των πουλιών.

Πηγή: enet.gr

...

Το Χειμερινό Ηλιοστάσιο και τα Χριστούγεννα

Η νύχτα της ερχόμενης Πέμπτης, 22 Δεκεμβρίου, θα είναι η μεγαλύτερη του έτους με διάρκεια 14 ωρών και 29 λεπτών. Την ημέρα εκείνη ο Ήλιος θα φτάσει στο σημείο της ετήσιας τροχιάς του που ονομάζεται «Χειμερινό Ηλιοστάσιο», οπότε αρχίζει και επίσημα η εποχή του Χειμώνα.

Ημερολογιακά το Χειμερινό Ηλιοστάσιο κυμαίνεται σήμερα μεταξύ της 20^ης και 23^ης Δεκεμβρίου, αν και η τελευταία φορά που είχαμε το Χειμερινό Ηλιοστάσιο στις 23 Δεκεμβρίου ήταν το 1903 και η επόμενη θα είναι το 2303. Ακόμη πιο σπάνια είναι η 20^η Δεκεμβρίου με την επόμενη να συμβαίνει το 2080. Οι διαφοροποιήσεις αυτές οφείλονται στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο του οποίου το κάθε έτος έχει 365 ημέρες εκτός από τα δίσεκτα έτη με τις 366 ημέρες τους. Τα πράγματα, όμως, δεν ήσαν πάντα έτσι. Ας τα πάρουμε, λοιπόν, από την αρχή.

Από την αρχαιότητα ακόμη ο υπολογισμός του Έτους έγινε με την παρατήρηση της επίδρασης που έχει πάνω στη Γη η περιφορά της γύρω από τον Ήλιο, η επίδραση δηλαδή του κύκλου των εποχών! Οι εποχιακές αυτές αλλαγές είχαν για τους αρχαίους τεράστια σημασία, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την εμφάνιση της γεωργίας πριν από 10.000 περίπου χρόνια. Γι' αυτό, κι επειδή η σπορά, η συγκομιδή και οι άλλες γεωργικές ασχολίες εξαρτιόνταν από τις αλλαγές των εποχών, η διάρκεια ενός ηλιακού έτους έπρεπε να μετρηθεί επακριβώς.

Η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο σε περίπου 365,25 ημέρες. Κάθε μέρα η Γη βρίσκεται σε διαφορετική θέση από αυτήν που βρισκόταν την προηγουμένη. Έτσι από κάθε νέα θέση αντικρίζουμε τον Ήλιο από διαφορετική γωνία κι έτσι μας φαίνεται ότι ο Ήλιος βρίσκεται μπροστά από διαφορετικά άστρα (καθώς κινείται από τη Δύση προς την Ανατολή), λόγω ακριβώς της κίνησης της Γης πάνω στην τροχιά της. Κάθε φορά που η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο, μας φαίνεται ότι ήταν ο Ήλιος αυτός που συμπλήρωσε έναν κύκλο γύρω από τη Γη. Ο κύκλος αυτός ονομάζεται «εκλειπτική», και απεικονίζει την προέκταση πάνω στην ουράνια σφαίρα, της γήινης τροχιάς γύρω από τον Ήλιο.

Αν παρατηρήσουμε την εκλειπτική και τη συγκρίνουμε με τον ουράνιο ισημερινό (την προέκταση του γήινου ισημερινού πάνω στην ουράνια σφαίρα), θα δούμε ότι οι δύο αυτοί κύκλοι δε συμπίπτουν, αλλά αντίθετα τέμνονται, σχηματίζοντας γωνία ίση με 23,5 περίπου μοίρες, λόγω της κλίσης που έχει ο άξονας της Γης σε σχέση με το επίπεδο που σχηματίζει η εκλειπτική. Η γωνία αυτή ονομάζεται «λόξωση της εκλειπτικής», και τα δύο σημεία στα οποία τέμνονται οι δύο κύκλοι ονομάζονται «ισημερινά σημεία». Στο πρώτο σημείο ο ουράνιος ισημερινός τέμνει την εκλειπτική εκεί όπου ο Ήλιος βρίσκεται στις 20-21 Μαρτίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται «εαρινό ισημερινό σημείο», κι από την ημέρα αυτή αρχίζει η Άνοιξη. Εκ διαμέτρου αντίθετα η τομή γίνεται όταν ο Ήλιος βρίσκεται στις 22-23 Σεπτεμβρίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται «φθινοπωρινό ισημερινό σημείο», και από την ημέρα αυτή αρχίζει το Φθινόπωρο.

Από το εαρινό ισημερινό σημείο και μετά, ο Ήλιος φαίνεται καθημερινά να σκαρφαλώνει όλο και πιο πάνω στο βόρειο ημισφαίριο του ουρανού. Οι μέρες μεγαλώνουν, οι νύχτες μικραίνουν και ο καιρός γίνεται όλο και πιο θερμός. Περίπου τρεις μήνες αργότερα, στις 20-21 Ιουνίου, ο Ήλιος φτάνει στο βορειότερο σημείο της εκλειπτικής από το οποίο θα αρχίσει πλέον να κατέρχεται, «τρεπόμενος» και πάλι προς τον ισημερινό. Το σημείο αυτό, στις 20-21 Ιουνίου, ονομάζεται θερινό τροπικό σημείο ή απλά θερινή τροπή, επειδή ο Ήλιος τρέπεται και πάλι προς τον ισημερινό, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το καλοκαίρι. Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη θερινή τροπή ο Ήλιος φαίνεται να αργοστέκεται πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, το θερινό τροπικό σημείο ονομάζεται επίσης και θερινό ηλιοστάσιο.

Μετά τη θερινή τροπή, ο Ήλιος συνεχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο, και στις 22-23 Σεπτεμβρίου φτάνει στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, οπότε, όπως και στο εαρινό ισημερινό σημείο, έχουμε ίση μέρα και νύχτα: ισημερία. Αλλά η κάθοδος του Ήλιου συνεχίζεται, μέχρις ότου, στις 21-22 Δεκεμβρίου, φτάνει στο νοτιότερο σημείο της τροχιάς του που ονομάζεται χειμερινό τροπικό σημείο, ή απλά χειμερινή τροπή ή χειμερινό ηλιοστάσιο. Από την ημέρα αυτή αρχίζει ο Χειμώνας. Αλλά από κει κι έπειτα ο Ήλιος σταματάει να κατέρχεται και ξαναρχίζει και πάλι να σκαρφαλώνει, κάθε μέρα όλο και πιο ψηλά.

Στη διάρκεια του Χειμώνα, οι ακτίνες του Ήλιου πέφτουν πάνω στο βόρειο ημισφαίριο της Γης με πλάγιο τρόπο, ενώ συμβαίνει το αντίθετο στο νότιο ημισφαίριο οπότε εκεί έχουν Καλοκαίρι. Στη διάρκεια της Άνοιξης ο Ήλιος βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον ισημερινό της Γης, οπότε και τα δύο ημισφαίρια παίρνουν με τον ίδιο τρόπο της ζωογόνες ακτίνες του Ήλιου. Στη διάρκεια του Καλοκαιριού ο Ήλιος ευνοεί το βόρειο ημισφαίριο, οι ακτίνες του πέφτουν πάνω μας περισσότερο κάθετα, και ενώ εμείς έχουμε Καλοκαίρι, στο νότιο ημισφαίριο έχουν Χειμώνα. Τέλος, το Φθινόπωρο, ο Ήλιος βρίσκεται και πάλι πάνω από το γήινο ισημερινό, με ισομερή κατανομή της θερμότητας και στα δύο ημισφαίρια.

Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο που ο Ήλιος λατρεύτηκε από τους αρχαίους σαν θεός, μια που γι' αυτούς ο Ήλιος ήταν ο δημιουργός των εποχών του έτους και του κύκλου των φαινομένων και των εναλλαγών που σχετίζονται με αυτές, από τη σπορά ως τη βλάστηση και από την ανθοφορία ως τη συγκομιδή. Οι Αιγύπτιοι τον ονόμασαν Ρα, Ατόν, ή και Όσιρη ακόμη. Οι Βαβυλώνιοι τον αποκαλούσαν Σαμάχ, Βαάλ, Μαρδούκ και Νεργκάλ. Οι Ινδοί Βράχμα και Βισνού. Και οι Πέρσες Μίθρα. Για τους αρχαίους Έλληνες, κατά περιστάσεις, ήταν ο Δίας ή ο Πλούτων, ο Βάκχος, ο Διόνυσος, ή και ο Φοίβος Απόλλων. Ανεξάρτητα όμως από την ονομασία που του δόθηκε, όλοι ανεξαιρέτως οι λαοί καθιέρωσαν προς τιμή του Ήλιου, περίφημες και πολλές γιορτές, ιδιαίτερα στις περιόδους των εναλλαγών από τη μια εποχή στην άλλη.

Οι μεγαλύτερες από τις γιορτές αυτές γίνονταν σε όλες τις χώρες και τις φυλές στην εποχή του χειμερινού ηλιοστάσιου, στις 25 Δεκεμβρίου. Ήταν η γιορτή της γέννησης του Ήλιου, και όχι αδικαιολόγητα. Γιατί όσο ο χειμώνας πλησίαζε και ο Ήλιος του μεσημεριού φαινόταν όλο και πιο χαμηλά στον ορίζοντα, τόσο και οι μέρες μίκραιναν και το κρύο αύξανε. Ήταν η σκληρή εποχή για τον άνθρωπο με τις πολύ μικρές ημέρες και τις ατέλειωτες νύχτες. Οι φροντίδες πολλαπλασιάζονταν, οι ανησυχίες αυξάνονταν και ένα αόριστο συναίσθημα φόβου καταλάμβανε τον αρχαίο άνθρωπο με τα ανύπαρκτα σχεδόν αμυντικά του μέσα και τις περιορισμένες πηγές διατροφής.

Γι' αυτό αναπέμπονταν προσευχές και ιερές παρακλήσεις, ανάβονταν φωτιές και προσφέρονταν θυσίες προς το θεό Ήλιο για να μη χαθεί οριστικά από τον ορίζοντα. Και πράγματι: μετά από μικρό δισταγμό ο θεός ενέδιδε. Στο κατώτατο σημείο του, στον αστερισμό του Αιγόκερου, στις πύλες του Ήλιου όπως τον ονόμαζαν οι Χαλδαίοι, «άλλαζε» απόφαση, άρχιζε να σκαρφαλώνει και πάλι προς τα πάνω, και οι μέρες μεγάλωναν. Μια νέα τάξη πραγμάτων θα έμπαινε και πάλι, ωραία όπως και στα προηγούμενα χρόνια, οπότε η Γη θα ανθοφορούσε ξανά χάρη στις ζωογόνες ακτίνες του Ήλιου. Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο το γεγονός ότι οι αρχαίοι λαοί γιόρταζαν ιδιαίτερα τις μέρες αυτές του χειμερινού ηλιοστασίου. Και αυτή την παράδοση των αρχαίων λαών συνέχισαν οι Έλληνες με τα Κρόνια, και ιδιαίτερα οι Ρωμαίοι με τα Σατουρνάλια και τα Βρουμάλια και την κεντρική γιορτή της 25ης Δεκεμβρίου "Dies Natalis Invicti Solis", δηλαδή την «Ημέρα της Γέννησης του Αήττητου Ήλιου».

Τα Σατουρνάλια ήταν η αρχαιότερη γιορτή των Ρωμαίων και την απέδιδαν στον Ρωμύλο ή στους Πελασγούς. Ξεχώρισε όμως από τις άλλες αγροτικές γιορτές τους το 217 π.Χ. Οι γιορτές αυτές έπαιρναν πανηγυρικό χαρακτήρα και είχαν κατακτήσει ολόκληρο τον ελληνορωμαϊκό κόσμο. Άρχιζαν με τα Βρουμάλια από τις 24 Νοεμβρίου έως τις 17 Δεκεμβρίου και ακολουθούσαν τα Σατουρνάλια από τις 18 έως τις 24 Δεκεμβρίου. Κατά την κεντρική ημέρα της γιορτής του «αηττήτου ηλίου» στις 25 Δεκεμβρίου, εορταζόταν το γεγονός της τροπής του ηλίου, που άρχιζε και πάλι να ανεβαίνει στον ουρανό, να μεγαλώνουν οι ημέρες, και μαζί τους οι ζωογόνες ακτίνες του ήλιου ξανάκαναν τη Γη να καρποφορήσει. Την 1η Ιανουαρίου γιορτάζονταν οι Καλένδες, στις 3 τα Βότα, στις 4 τα Λορεντάλια και στις 7 Ιανουαρίου τελείωνε η περίοδος αυτή των εορτών.

Επειδή λοιπόν οι πρώτοι χριστιανοί ήσαν εκτός νόμου στη Ρώμη, και δεν τους επιτρεπόταν να συναντιούνται ή να εκκλησιάζονται μαζί οι συναντήσεις τους γίνονταν κρυφά και σε μικρές ομάδες στις κατακόμβες τους, όπου και τελούσαν τις θρησκευτικές τους εορτές. Για να αποφύγουν, λοιπόν, τους διωγμούς αποφάσισαν να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου, όταν οι Ρωμαίοι ήσαν απασχολημένοι με τις δικές τους γιορτές των Σατουρναλίων. Μ’ αυτόν τον τρόπο ήλπιζαν να μην ανακαλυφτούν από τους εορτάζοντες Ρωμαίους.

Θα αναρωτιέστε, όμως, γιατί το χειμερινό ηλιοστάσιο δεν συμβαίνει σήμερα στις 25 Δεκεμβρίου, όπως στην εποχή του Χριστού, αλλά στις 22 Δεκεμβρίου; Το πρόβλημα αρχίζει με το Ιουλιανό Ημερολόγιο που εισήγαγε ο Ιούλιος Καίσαρ το 44 π.Χ. που είχε όμως κι αυτό τις δικές του ατέλειες γιατί έχανε μία ημέρα κάθε 128 χρόνια. Το Ιουλιανό λοιπόν ημερολόγιο είχε θεσπίσει το χειμερινό ηλιοστάσιο στις 25 Δεκεμβρίου, αλλά με την πάροδο των ετών το προστιθέμενο μικρό λάθος είχε μεταθέσει την πραγματική ημερομηνία της χειμερινής τροπής. Ετσι λοιπόν το 325 μ.Χ. το έτος που έγινε η Οικουμενική Σύνοδος της Νίκαιας, το χειμερινό ηλιοστάσιο είχε μετατεθεί και συνέβαινε στις 22 Δεκεμβρίου. Η μετάθεση όμως του Χειμερινού Ηλιοστασίου συνεχίστηκε χωρίς να διορθωθεί μέχρι και το έτος 1582, οπότε η χειμερινή τροπή συνέβαινε στις 12 Δεκεμβρίου.

Τότε ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ' εισήγαγε μία νέα μεταρρύθμιση, γι’ αυτό και το νέο ημερολόγιο, αυτό που χρησιμοποιούμε σήμερα, ονομάζεται Γρηγοριανό, και χάνει μία μόνον ημέρα στα 4.000 χρόνια.

Για να γίνει μιά καινούρια αρχή, η Γρηγοριανή μεταρρύθμιση έτρεψε τη θέση του ημερολογίου προς τα εμπρός με βάση το έτος της Συνόδου της Νικαίας κι όχι το έτος εισαγωγής του Ιουλιανού ημερολογίου, το 44 π.Χ. Γι’ αυτό και το Χειμερινό Ηλιοστάσιο συμβαίνει σήμερα στις 22 Δεκεμβρίου, και ο πρωταρχικός λόγος για τον εορτασμό των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου έχει πιά χαθεί.

Πηγή: sciencenews.gr

...

Μυρμήγκια γιαχνί και τζιτζίκια ογκρατέν

«Η βρώση εντόμων στην καθημερινή μας διατροφή είναι η απάντηση στην παγκόσμια επισιτιστική κρίση, στη συρρίκνωση της γης και των υδάτινων πόρων καθώς και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου».

Τάδε έφη Αρνολντ Βαν Χούις, ολλανδός καθηγητής Εντομολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βάγκενινγκεν. Και πριν προλάβουμε να κάνουμε οποιονδήποτε μορφασμό αηδίας, καλό θα ήταν να επισημάνουμε ότι η απέχθεια για τα έντομα αφορά μόνο τους Ευρωπαίους και τους Βορειοαμερικανούς, καθώς οι Ασιάτες, οι Αφρικανοί και οι Λατινοαμερικανοί τα θεωρούν νοστιμότατους μεζέδες. Από θρεπτική άποψη, το κρέας των εντόμων είναι πλουσιότατο σε πρωτεΐνες (100 γραμμ. αφρικανικοί τερμίτες περιέχουν 38 γραμμ. πρωτεΐνη, ενώ ίση ποσότητα κρέατος 21 γραμμ. πρωτεΐνη), αμινοξέα (όπως η ευεργετική λυσίνη) και ακόρεστα λιπαρά οξέα, τα οποία μειώνουν το ενδεχόμενο εκδήλωσης καρδιαγγειακών και άλλων παθήσεων. Τα έντομα, λόγω έλλειψης άλλων πρωτεϊνούχων τροφών, ανέκαθεν καταναλώνονταν σε χώρες με λιγοστή ή ανύπαρκτη κτηνοτροφία, ενώ, συγκρινόμενα με τα βοοειδή και τα αμνοερίφια, είναι σαφώς λιγότερο ρυπογόνα - εκπέμπουν λιγότερο μεθάνιο και πολύ λιγότερο νιτρώδες οξείδιο και αμμωνία.

Ο Αριστοφάνης αποκαλεί τις ακρίδες «όρνιθες με τέσσερα φτερά» και αναφέρει πως τις έτρωγαν οι φτωχότερες τάξεις της Αθήνας. Και ο Αριστοτέλης έχει αποφανθεί για τα τζιτζίκια ότι έχουν καλύτερη γεύση κατά το στάδιο της νύμφης, πριν βγάλουν φτερά, ενώ από τα σχηματισμένα, στην αρχή προσφέρονται καλύτερα για φαγητό τα αρσενικά, ενώ τα θηλυκά είναι πιο νόστιμα μόνο μετά τη συνουσία, γιατί είναι γεμάτα άσπρα αβγά. De gustibus et coloribus non disputandum...
ΒΙΜ ΒΑΝ ΝΤΕ ΚΑΜΠ (Ολλανδός ευρωβουλευτής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος)

Πηγή: enet.gr

...

Το χαμόγελο του καρχαρία

Ένας ριψοκίνδυνος φωτογράφος δεν δίστασε να κολυμπήσει πολλά μέτρα κάτω από την επιφάνεια του νερού, για να απαθανατίσει το μυστηριώδες χαμόγελο ενός καρχαρία.

Ο απίστευτος καρχαρίας  που ανήκει στην οικογένεια των καρχαριών Greenland μπορεί να επιβιώσει σε βάθος μεγαλύτερο των 600 μέτρων με την θερμοκρασία να αρκείται μόνο σε έναν βαθμό Κελσίου.

Έτσι, ο τολμηρός Doug Perrine ήρθε σε μία ιδιαίτερα στενή επαφή με τον τρομακτικό πλάσμα στα πιο ζεστά νερά του ποταμού St Lawrence στην Βόρεια Αμερική, ενώ το θαλάσσιο πλάσμα έψαχνε για τροφή.

Οι καρχαρίες αυτοί είναι γνωστοί για τις επιθέσεις τους σε μεγάλες φώκιες και πολικές αρκούδες, ωστόσο ο συγκεκριμένος δεν έδειξε να ενοχλείται από την παρουσία του 59χρονου δύτη.

 Έτσι ο καρχαρίας, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους του είδους του, όχι μόνο δεν απέφυγε τον δύτη, αλλά μάλιστα τον πλησίασε. Ήθελε να ανακαλύψει από που προερχόταν ο περίεργος θόρυβος που δημιουργούσαν οι φυσαλίδες του αναπνευστήρα του δύτη.

"Όταν πλησίασα πιο κοντά, για να τραβήξω μία καλύτερη φωτογραφία, δεν απομακρύνθηκε, αλλά συνέχισε την πορεία του με τον ίδιο ρυθμό", δήλωσε ο άντρας που δεν φοβήθηκε ούτε λεπτό τον καρχαρία.

Πηγή: news247.gr

...

Τα βίαια video games επηρεάζουν τον εγκέφαλο σε μόλις μία εβδομάδα!

Nέα επιστημονική μελέτη εξέτασε τις επιπτώσεις που έχουν στους νέους τα βίαια ηλεκτρονικά παιχνίδια και δυστυχώς τα συμπεράσματά της είναι άκρως ανησυχητικά.

Όπως αποδεικνύει η έρευνα, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που κάνουν χρήση βίας επηρεάζουν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου με τα αποτελέσματα να είναι ορατά σε μία μόλις εβδομάδα!


Για τους σκοπούς της έρευνας, χρησιμοποιήθηκε δείγμα 22 νέων, το οποίο χωρίστηκε σε δύο ομάδες: η πρώτη από αυτές κλήθηκε να παίξει ένα βίαιο παιχνίδι για 10 ώρες στο διάστημα μίας εβδομάδας, ενώ η δεύτερη ομάδα απείχε από οποιοδήποτε ηλεκτρονικό παιχνίδι για το ίδιο ακριβώς χρονικό διάστημα.

Μια εβδομάδα μετά, τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η ομάδα που έπαιζε τα βίαια ηλεκτρονικά παιχνίδια κατέδειξε χαμηλότερα επίπεδα δραστηριότητας σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, υπεύθυνες για τον έλεγχο των συναισθημάτων και της επιθετικής συμπεριφοράς.


Το μόνο θετικό στην όλη υπόθεση είναι ότι, όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, ένα σχετικά μικρό διάστημα αποχής από τέτοιου είδους παιχνίδια μπορεί να επαναφέρει τον εγκέφαλο στα φυσιολογικά επίπεδα. Βέβαια, αν τα αποτελέσματα είναι ορατά έπειτα από μία μόλις εβδομάδα παιχνιδιού, σκεφτείτε τι γίνεται μετά από μήνες ή και χρόνια…

Πηγή: techgear.gr

...

Οι φαντασιώσεις των δύο φύλων διαφέρουν μεταξύ τους..

Μελέτες που έχουν γίνει μέχρι τώρα έχουν απαντήσει σε ερωτήματα όπως το αν διαφέρουν οι ερωτικές φαντασιώσεις γυναικών και ανδρών; ή ποια επίδραση έχουν οι φαντασιώσεις στη σεξουαλική μας ζωή; κλπ.

Σύμφωνα με την ανασκόπηση των Leitenberg & Henning επάνω στις μελέτες που έχουν ερευνήσει τις σεξουαλικές φαντασιώσεις ανδρών και γυναικών, το περιεχόμενο των φαντασιώσεων των δύο φύλων διαφέρει αρκετά. Ενώ οι άνδρες φαντασιώνονται περισσότερο το να κάνουν κάτι σε μια γυναίκα, οι γυναίκες φαντασιώνονται το να τους κάνουν κάτι.


Ακόμη μία διαφορά είναι ότι οι φαντασιώσεις των ανδρών είναι περισσότερο οπτικές ή σαρκικές, ενώ, από την άλλη των γυναικών περιλαμβάνουν συναισθήματα. Επιπλέον, στις φαντασιώσεις των ανδρών συμμετέχουν, συχνότερα από ότι στων γυναικών, περισσότερα από δύο πρόσωπα.

Τέλος, οι γυναίκες, στη φαντασία των οποίων, σύμφωνα με τους Leitenberg & Henning, η υποταγή υποδηλώνει πως ο άνδρας τη θέλει πολύ, είναι πιο πιθανό να φαντασιώνονται τον εαυτό τους σε ρόλο υποταγής, και οι άνδρες, στη φαντασία των οποίων η κυριαρχία ερμηνεύεται ως αδυναμία της γυναίκας να αντισταθεί λόγω της υπερβολικής έλξης, είναι πιο πιθανό να φαντασιώνονται τον εαυτό τους σε ρόλο κυριαρχίας.

Μια άλλη μελέτη, αυτή των Zurbriggen & Yost έδειξε ότι απο την μία οι άνδρες εστιάζουν περισσότερο στο να παρέχουν ευχαρίστηση στη γυναίκα, ενώ από την άλλη οι γυναίκες στο να ικανοποιούνται αυτές.

...

Η ζωή ξεκίνησε με ένα πλανητικό μέγα-οργανισμό

Μια φορά κι έναν καιρό, 3 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, ζούσε ένα απλός οργανισμός που ονομάστηκε LUCA (Last universal common ancestor). Ήταν τεράστιος: ένα μέγα-οργανισμός όπως κανένας δεν έχει δει από τότε, που γέμισε τους ωκεανούς του πλανήτη μας προτού να διαιρεθεί σε τρεις άλλους και κυοφορήσει τους προγόνους όλων των ζωντανών οργανισμών πάνω στη Γη σήμερα.

Αυτή η παράξενη εικόνα αναδύεται μετά τις προσπάθειες να γίνει αντιληπτός ο τελευταίος παγκόσμιος κοινός πρόγονος – όχι η πρώτη ζωή που προέκυψε στη Γη, αλλά εκείνη η μορφή της ζωής που οδήγησε σε όλους τους άλλους.

Τα τελευταία αποτελέσματα δείχνουν πως ο LUCA ήταν το αποτέλεσμα της μάχης που έδωσε η πρώιμη ζωή για να επιβιώσει, οι προσπάθειες οι οποίες μετέτρεψαν τον ωκεανό σε ένα παγκόσμιο γενετικό ανταλλακτικό κατάστημα για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια. Τα κύτταρα που αγωνίζονταν να επιβιώσουν από μόνα τους αντάλλαξαν χρήσιμα τμήματα μεταξύ τους χωρίς κανένα ανταγωνισμό – ουσιαστικά δημιουργώντας έναν παγκόσμιο μέγα-οργανισμό.

Ήταν η εποχή, περίπου 2,9 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, που ο LUCA χωρίζεται σε τρία τμήματα: τα μονοκύτταρο βακτήρια, τα αρχαία καθώς και τα πιο σύνθετα ευκαρυωτικά κύτταρα που έδωσαν ζωή στα ζώα και τα φυτά (κάτω χρονοδιάγραμμα)

 

Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε τι συνέβη πριν από αυτή τη διάσπαση. Σχεδόν κανένα απολίθωμα δεν παραμένει από αυτή την περίοδο και κάθε γονίδιο από την ημερομηνία εκείνη είναι πολύ παλιό, που πιθανό να έχει μεταλλαχθεί τόσο που να μην αναγνωρίζεται πια.

Αυτό δεν είναι ανυπέρβλητο εμπόδιο για να κάνουμε το σκίτσο του LUCA, λέει ο Gustavo Caetano-Anollés του Πανεπιστημίου του Illinois στο Urbana-Champaign. Ενώ η ακολουθία των γονιδίων αλλάζει γρήγορα, η τρισδιάστατη δομή των πρωτεϊνών κωδικοποιούνται για να είναι πιο ανθεκτικές στη δοκιμασία του χρόνου. Έτσι, αν όλοι οι οργανισμοί σήμερα φτιάχνουν μια πρωτεΐνη με την ίδια γενική δομή, λέει, αποτελεί ένα καλό στοίχημα ότι η δομή αυτή ήταν παρούσα στον LUCA. Αποκαλεί αυτές τις δομές ζώντα απολιθώματα, και επισημαίνει ότι επειδή η λειτουργία μιας πρωτεΐνης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την δομή της, θα μπορούσε να μας πει τι θα μπορούσε να κάνει ο LUCA.

"Η δομή είναι γνωστό ότι διατηρείται ενώ οι ακολουθίες όχι", συμφωνεί ο Anthony Poole του Πανεπιστημίου του Canterbury στη Νέα Ζηλανδία, αν και προειδοποιεί ότι δύο πολύ παρόμοιες δομές θα μπορούσαν ενδεχομένως να έχουν εξελιχθεί ανεξάρτητα από τον LUCA.

 

Για να ανακατασκευάσει το σύνολο των πρωτεϊνών που θα μπορούσε να φτιάξει ο LUCA, ο Caetano-Anollés αναζήτησε μια βάση δεδομένων των πρωτεϊνών από 420 σύγχρονους οργανισμούς, ψάχνοντας για τις δομές που είναι κοινές για όλους αυτούς. Από τις δομές που βρέθηκαν, μόλις 5 έως 11 τοις εκατό ήταν καθολικές, που σημαίνει ότι είχαν διατηρηθεί αρκετό χρόνο για να υπήρχαν στον LUCA.

Εξετάζοντας τη λειτουργία τους, ο ίδιος καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο LUCA είχε ένζυμα για να διασπάσει και να εξάγει ενέργεια από τα θρεπτικά συστατικά, και κάποιο είδος εξοπλισμού για να παράγει πρωτεΐνες, αλλά δεν είχε τα κατάλληλα ένζυμα για τη λήψη και την ανάγνωση μορίων DNA.

Αυτό το συμπέρασμα είναι σύμφωνο με ένα μη δημοσιευμένο (ανέκδοτο) έργο του Wolfgang Nitschke του Μεσογειακού Ινστιτούτου Μικροβιολογίας στη Μασσαλία. Ο τελευταίος έχει ανακατασκευάσει την ιστορία των ενζύμων ζωτικής σημασίας για το μεταβολισμό και διαπίστωσε έτσι ότι ο LUCA μπορεί να χρησιμοποιήσει ταυτόχρονα νιτρικά άλατα και άνθρακα ως πηγή ενέργειας. Ο Nitschke παρουσίασε το έργο του στο Συμπόσιο για την Προέλευση της Ζωής στο Λονδίνο στις 11 Νοεμβρίου.

Αν ο LUCA ήταν φτιαγμένος από κύτταρα θα πρέπει να είχε μεμβράνες, και ο Armen Mulkidjanian του Πανεπιστημίου του Osnabrück στη Γερμανία πιστεύει ότι ξέρει τι είδους θα ήταν αυτές. Έχει εντοπίσει την ιστορία των μεμβράνων των πρωτεϊνών και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο LUCA θα μπορούσε να κάνει μόνο απλές ισοπρενοειδείς μεμβράνες, οι οποίες ήταν πιο άδειες σε σχέση με τα πιο σύγχρονα σχήματα.

Ο LUCA πιθανότατα είχε επίσης ένα οργανίδιο (ένα διαμέρισμα κελί) με μια συγκεκριμένη λειτουργία. Τα οργανίδια θεωρούνταν σαν οι ρεζέρβες των ευκαρυωτικών κυττάρων, όμως το 2003 οι ερευνητές βρήκαν ένα τέτοιο οργανίδιο (ονομάζεται acidocalcisome) σε βακτήρια. Ο Caetano-Anollés έχει πλέον διαπιστώσει ότι μικροσκοπικά κοκκία σε κάποια αρχαία είναι επίσης τέτοια οργανίδια, ή τουλάχιστον οι πρόδρομοι τους. Αυτό σημαίνει ότι αυτά βρίσκονται και στα τρία είδη της ζωής, και βρίσκονταν και στο Luca.

 

Έτσι ο LUCA είχε έναν πλούσιο μεταβολισμό που χρησιμοποιούσε διάφορες πηγές τροφίμων, και είχε εσωτερικά οργανίδια. Μέχρι στιγμής, όλα φαίνονται γνωστά. Όμως, η γενετική του είναι μια διαφορετική ιστορία από όλες τις απόψεις.

Γι αυτό και ο LUCA μπορεί να μην είχε χρησιμοποιήσει το DNA. Ο Anthony Poole δεν βρήκε κανένα στοιχείο ότι είχε DNA ο LUCA. Αντιθέτως, μπορεί να είχε χρησιμοποιήσει RNA: πολλοί βιολόγοι πιστεύουν ότι το RNA ήρθε πρώτα, επειδή μπορεί να αποθηκεύει πληροφορίες και χημικές αντιδράσεις ελέγχου.

Το κρίσιμο σημείο είναι ότι ο LUCA ήταν ένας "προ-γεννήτορας”, με πλημμελή έλεγχο πάνω στις πρωτεϊνες που έφτιαχνε, λέει ο Massimo Di Giulio του Ινστιτούτου Γενετικής και Βιοφυσικής στη Νάπολη της Ιταλίας. "Ο LUCA ήταν ένας αδέξιος τύπος που προσπαθούσε να επιλύσει την πολυπλοκότητα της ζωής στην πρωτόγονη Γη," λέει ο Caetano-Anollés.

Ο ίδιος νομίζει ότι, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα όποια προβλήματα, τα πρώτα κύτταρα θα πρέπει να είχαν κοινά γονίδια και πρωτεΐνες μεταξύ τους. Νέα και χρήσιμα μόρια θα είχαν περάσει από κύτταρο σε κύτταρο χωρίς κανένα ανταγωνισμό ή εμπόδιο, και τελικά πήραν παγκόσμιες διαστάσεις. Κάποια κύτταρα που δεν μπόρεσαν να ανταλλάξουν τα γονίδια τους καταδικάστηκαν.

«Ήταν πιο σημαντικό να διατηρηθούν το έμβια συστήματα από το να ανταγωνίζονται με άλλα συστήματα», νομίζει ο Caetano-Anollés. Τονίζει ότι η ελεύθερη ανταλλαγή και η έλλειψη ανταγωνισμού σημαίνει πως αυτά που ζούσαν στον αρχέγονο ωκεανό, ουσιαστικά λειτούργησαν ως ένας ενιαίος μέγα-οργανισμός.

“Υπάρχει ένα στέρεο επιχείρημα υπέρ της ανταλλαγής γονιδίων, ενζύμων και μεταβολιτών," λέει ο Mulkidjanian. Τα λείψανα αυτού του συστήματος με την ανταλλαγή των γονιδίων εμφανίζονται σε κοινότητες μικροοργανισμών που μπορούν να επιβιώσουν μόνο σε μικτές κοινότητες. Και οι μεμβράνες που άφηναν την ανταλλαγή στον LUCA θα είχαν βοηθήσει τα κύτταρα να μοιραστούν πολλά τμήματα.

«Είναι μια εύλογη ιδέα,» συμφωνεί ο Eric Alm του MIT. Αλλά λέει ότι «ειλικρινά δεν μπορεί να πει αν αυτό είναι αλήθεια.

Μόνο όταν μερικά από τα κύτταρα εξέλιξαν τρόπους παραγωγής οτιδήποτε χρειάζονταν θα μπορούσαν οι μέγα-οργανισμοί να έχουν διασπαστεί στις τρεις κατηγορίες. Δεν γνωρίζουμε γιατί συνέβη αυτό, αλλά φαίνεται να συνέπεσε με την εμφάνιση του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα, πριν περίπου 2,9 δισεκατομμύρια χρόνια. Ανεξάρτητα από την αιτία, η ζωή στη Γη από τότε δεν ήταν ποτέ ξανά ίδια.

Για να ανακατασκευάσει το σύνολο των πρωτεϊνών που θα μπορούσε να φτιάξει ο LUCA, ο Caetano-Anollés αναζήτησε μια βάση δεδομένων των πρωτεϊνών από 420 σύγχρονους οργανισμούς, ψάχνοντας για τις δομές που είναι κοινές για όλους αυτούς. Από τις δομές που βρέθηκαν, μόλις 5 έως 11 τοις εκατό ήταν καθολικές, που σημαίνει ότι είχαν διατηρηθεί αρκετό χρόνο για να υπήρχαν στον LUCA.

Εξετάζοντας τη λειτουργία τους, ο ίδιος καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο LUCA είχε ένζυμα για να διασπάσει και να εξάγει ενέργεια από τα θρεπτικά συστατικά, και κάποιο είδος εξοπλισμού για να παράγει πρωτεΐνες, αλλά δεν είχε τα κατάλληλα ένζυμα για τη λήψη και την ανάγνωση μορίων DNA.

Αυτό το συμπέρασμα είναι σύμφωνο με ένα μη δημοσιευμένο (ανέκδοτο) έργο του Wolfgang Nitschke του Μεσογειακού Ινστιτούτου Μικροβιολογίας στη Μασσαλία. Ο τελευταίος έχει ανακατασκευάσει την ιστορία των ενζύμων ζωτικής σημασίας για το μεταβολισμό και διαπίστωσε έτσι ότι ο LUCA μπορεί να χρησιμοποιήσει ταυτόχρονα νιτρικά άλατα και άνθρακα ως πηγή ενέργειας. Ο Nitschke παρουσίασε το έργο του στο Συμπόσιο για την Προέλευση της Ζωής στο Λονδίνο στις 11 Νοεμβρίου.

Αν ο LUCA ήταν φτιαγμένος από κύτταρα θα πρέπει να είχε μεμβράνες, και ο Armen Mulkidjanian του Πανεπιστημίου του Osnabrück στη Γερμανία πιστεύει ότι ξέρει τι είδους θα ήταν αυτές. Έχει εντοπίσει την ιστορία των μεμβράνων των πρωτεϊνών και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο LUCA θα μπορούσε να κάνει μόνο απλές ισοπρενοειδείς μεμβράνες, οι οποίες ήταν πιο άδειες σε σχέση με τα πιο σύγχρονα σχήματα.

Ο LUCA πιθανότατα είχε επίσης ένα οργανίδιο (ένα διαμέρισμα κελί) με μια συγκεκριμένη λειτουργία. Τα οργανίδια θεωρούνταν σαν οι ρεζέρβες των ευκαρυωτικών κυττάρων, όμως το 2003 οι ερευνητές βρήκαν ένα τέτοιο οργανίδιο (ονομάζεται acidocalcisome) σε βακτήρια. Ο Caetano-Anollés έχει πλέον διαπιστώσει ότι μικροσκοπικά κοκκία σε κάποια αρχαία είναι επίσης τέτοια οργανίδια, ή τουλάχιστον οι πρόδρομοι τους. Αυτό σημαίνει ότι αυτά βρίσκονται και στα τρία είδη της ζωής, και βρίσκονταν και στο Luca.

Έτσι ο LUCA είχε έναν πλούσιο μεταβολισμό που χρησιμοποιούσε διάφορες πηγές τροφίμων, και είχε εσωτερικά οργανίδια. Μέχρι στιγμής, όλα φαίνονται γνωστά. Όμως, η γενετική του είναι μια διαφορετική ιστορία από όλες τις απόψεις.

Έτσι, ο LUCA μπορεί να μην είχε χρησιμοποιήσει το DNA. Ο Anthony Poole δεν βρήκε κανένα στοιχείο ότι είχε DNA ο LUCA. Αντιθέτως, μπορεί να είχε χρησιμοποιήσει RNA: πολλοί βιολόγοι πιστεύουν ότι το RNA ήρθε πρώτα, επειδή μπορεί να αποθηκεύει πληροφορίες και χημικές αντιδράσεις ελέγχου.

Το κρίσιμο σημείο είναι ότι ο LUCA ήταν ένας "προ-γεννήτορας”, με πλημμελή έλεγχο πάνω στις πρωτεϊνες που έφτιαχνε, λέει ο Massimo Di Giulio του Ινστιτούτου Γενετικής και Βιοφυσικής στη Νάπολη της Ιταλίας. "Ο LUCA ήταν ένας αδέξιος τύπος που προσπαθούσε να επιλύσει την πολυπλοκότητα της ζωής στην πρωτόγονη Γη," λέει ο Caetano-Anollés.

Ο ίδιος νομίζει ότι, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα όποια προβλήματα, τα πρώτα κύτταρα θα πρέπει να είχαν κοινά γονίδια και πρωτεΐνες μεταξύ τους. Νέα και χρήσιμα μόρια θα είχαν περάσει από κύτταρο σε κύτταρο χωρίς κανένα ανταγωνισμό ή εμπόδιο, και τελικά πήραν παγκόσμιες διαστάσεις. Κάποια κύτταρα που δεν μπόρεσαν να ανταλλάξουν τα γονίδια τους καταδικάστηκαν.

«Ήταν πιο σημαντικό να διατηρηθούν το έμβια συστήματα από το να ανταγωνίζονται με άλλα συστήματα», νομίζει ο Caetano-Anollés. Τονίζει ότι η ελεύθερη ανταλλαγή και η έλλειψη ανταγωνισμού σημαίνει πως αυτά που ζούσαν στον αρχέγονο ωκεανό, ουσιαστικά λειτούργησαν ως ένας ενιαίος μέγα-οργανισμός.

“Υπάρχει ένα στέρεο επιχείρημα υπέρ της ανταλλαγής γονιδίων, ενζύμων και μεταβολιτών," λέει ο Mulkidjanian. Τα λείψανα αυτού του συστήματος με την ανταλλαγή των γονιδίων εμφανίζονται σε κοινότητες μικροοργανισμών που μπορούν να επιβιώσουν μόνο σε μικτές κοινότητες. Και οι μεμβράνες που άφηναν την ανταλλαγή στον LUCA θα είχαν βοηθήσει τα κύτταρα να μοιραστούν πολλά τμήματα.

«Είναι μια εύλογη ιδέα,» συμφωνεί ο Eric Alm του MIT. Αλλά λέει ότι «ειλικρινά δεν μπορεί να πει αν αυτό είναι αλήθεια.

Μόνο όταν μερικά από τα κύτταρα εξέλιξαν τρόπους παραγωγής οτιδήποτε χρειάζονταν θα μπορούσαν οι μέγα-οργανισμοί να έχουν διασπαστεί στις τρεις κατηγορίες. Δεν γνωρίζουμε γιατί συνέβη αυτό, αλλά φαίνεται να συνέπεσε με την εμφάνιση του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα, πριν περίπου 2,9 δισεκατομμύρια χρόνια. Ανεξάρτητα από την αιτία, η ζωή στη Γη από τότε δεν ήταν ποτέ ξανά ίδια.

Πηγή:  physics4u.gr/blog

...

Τη γλύκα της να 'χεις

Το 600 μ.Χ. οι Μάγια μεταναστεύουν στο Γιουκατάν και ιδρύουν τις πρώτες φυτείες κακαόδενδρου, θεωρώντας το κακάο πολύτιμο εμπορεύσιμο αγαθό το οποίο χρησιμοποιούν ως μέσο συναλλαγής αλλά και ως μονάδα μέτρησης. Για τους Αζτέκους αποτελούσε σύμβολο φιλοξενίας και πλούτου. Οταν ο κονκισταδόρ Ερνάν Κορτές επιστρέφει στην Ισπανία (16 αι.), κάνει το κακάο γνωστό στη Αυλή του Καρόλου Ε', χωρίς όμως μεγάλη επιτυχία, μια και ο μεξικανικός τρόπος παρασκευής του (ανάμειξη των σπόρων με άφθονο τσίλι) δεν ικανοποιούσε τον ουρανίσκο των Ισπανών. Η προσθήκη ζάχαρης και βανίλιας γλυκαίνουν το ρόφημα, το οποίο κερδίζει τους βασιλιάδες και τους κύκλους της αριστοκρατίας. Το 1606 ο ιταλός ταξιδιώτης Αντόνιο Καρλέτι φέρνει το μυστικό της συνταγής στην Ιταλία. Με την παρακμή της Ισπανίας, το μονοπώλιο στο εμπόριο της σοκολάτας φτάνει στο τέλος του και σύντομα το κακάο διαδίδεται στην Ευρώπη. Στα 1674 στο Λονδίνο παρασκευάζεται πρώτη φορά σοκολάτα σε στερεά μορφή, ενώ η βιομηχανική της παραγωγή αρχίζει το 1780 στη Βαρκελώνη. Πλούσια σε φενιλεθιλαμίνη, θεοβρωμίνη, φώσφορο και μαγνήσιο καταστέλλει το στρες, διεγείρει τα κέντρα ευχαρίστησης του εγκεφάλου και προκαλεί αίσθημα ευφορίας. Ο ηγεμόνας των Αζτέκων Μοντεζούμα έπινε κακάο σε μεγάλες ποσότητες πριν επισκεφτεί τις συζύγους του, ενώ ο Καζανόβας το θεωρούσε σεξουαλικό διεγερτικό, ισχυρότερο από τη σαμπάνια.

Πηγή: enet.gr

...

Το πιο ακριβό αυτοκίνητο στον κόσμο

Ένας Ελβετός επιχειρηματίας έχει στην περιουσία του το πιο ακριβό αυτοκίνητο στον κόσμο. Ο Ueli Anliker ξόδεψε περισσότερα από 4.1 εκατομμύρια ευρώ, για να μετατρέψει την συμβατική Mercedes του σε ένα κινητό θησαυροφυλάκιο.

Το αυτοκίνητο, που ο ιδιοκτήτης του, ονόμασε "Anliker McLaren SLR 999 Red Gold Dream" κοστολογείται στα 8.194.00.

Ο επιχειρηματίας μίσθωσε μία ομάδα 35 ατόμων, τα οποία χρειάστηκαν 30.000 εργατοώρες να βάψουν το αυτοκίνητο με 25 στρώματα από κόκκινη μπογιά αναμεμειγμένη με σκόνη χρυσού.

Καθένας από τους τέσσερις τροχούς του αποτελείται από χρυσό 24 καρατίων, όπως και η οροφή και τα μαρσπιέ, ενώ ολόκληρο το αυτοκίνητο έχει διακοσμηθεί με περισσότερα από 600 ρουμπίνια.

 Το χρυσοποίκιλτο εσωτερικό αποτελείται από ένα χρυσό τιμόνι, χρυσά καθίσματα μαζί με επενδεδυμένους με κοσμήματα δείκτες και ένα λεβιέ ταχυτήτων που καλύπτεται εξ ολοκλήρου από ρουμπίνια.

Πηγή: news247.gr

...

Βρήκαν 200 νέα είδη του ζωικού βασιλείου

Περισσότερα από 200 νέα είδη του φυτικού και ζωικού βασιλείου εντοπίστηκαν το 2010 στην περιοχή του Μεγάλου Μεκόνγκ, αλλά ήδη τα περισσότερα από αυτά απειλούνται, ανακοίνωσε το Παγκόσμιο Ταμείο για την Φύση.

«Κατά μέσο όρο, ένα νέο είδος ανακαλύπτεται από τους επιστήμονες κάθε δύο ημέρες σε αυτή τη ζώνη που εντείνεται στο Βιετνάμ, την Καμπότζη, το Λάος, την Ταϊλάνδη, την Βιρμανία και την κινεζική επαρχία Γιουνάν», σύμφωνα με την έκθεση "Άγριος Μεκόνγκ".

Στη διάρκεια της προηγούμενης χρονιάς ανακαλύφθηκαν 145 φυτά, 28 ερπετά, 25 ψάρια, 7 αμφίβια, δύο θηλαστικά και ένα πτηνό, τα οποία έρχονται να προστεθούν στα 1.345 είδη που έχουν εντοπιστεί στην περιοχή από το 1997.

Ανάμεσα στα νέα είδη είναι και μια θηλυκή σαύρα που αναπαράγεται μόνη της και ανακαλύφθηκε σε...εστιατόριο επαρχίας του Βιετνάμ.

Επίσης ένας πίθηκος με ανασηκωμένη μύτη που το νερό του προκαλεί φτέρνισμα και όταν βρέχει κρατά το κεφάλι του χαμηλωμένο, εντοπίστηκε στο κρατίδιο Κασίν της Βιρμανίας.

Το WWF επισημαίνει πως πολλά από τα είδη αυτά αγωνίζονται να επιβιώσουν και κινδυνεύουν με εξαφάνιση", δήλωσε ο Στούαρτ Τσάμπμαν, υπεύθυνος της οργάνωσης για την περιοχή του Μεγάλου Μεκόνγκ.

«Οι θησαυροί της βιοποικιλότητας στην περιοχή θα χαθούν, αν οι κυβερνήσεις των χωρών δεν επενδύσουν στην προστασία και διατήρησής της», υπογράμμισε ο ίδιος.

Πηγή: real.gr

...

«Σε μια δίκαιη κοινωνία προστατεύονται τα ζώα»

«Αν θέλουμε να οικοδομήσουμε μια δίκαιη κοινωνία που να στηρίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό αλλά και να κληροδοτήσουμε ένα υγιές και ασφαλές περιβάλλον στις μελλοντικές γενιές, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η προστασία των ζώων», υποστηρίζει η δικηγόρος και αρχηγός του ολλανδικού Κόμματος για τα Ζώα, του πρώτου και μοναδικού στον κόσμο -εκλεγμένου στο κοινοβούλιο της χώρας του- κόμματος που προασπίζεται τα δικαιώματα των ζώων, Μαριάνε Θίμε.

Το Partij voor De Dieren (PvdD) κέρδισε 2 έδρες στο ολλανδικό κοινοβούλιο στις τελευταίες εθνικές εκλογές, τον Νοέμβριο του 2006. Η 39χρονη αρχηγός του PvdD υπογραμμίζει στην «Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία» ότι «η συστηματική εκμετάλλευση των ζώων από τον άνθρωπο συντελεί σημαντικά στην καταστροφή του πλανήτη μας αλλά και συνδέεται άμεσα με την κοινωνική ανισότητα».

Με ποιον τρόπο η εκμετάλλευση των ζώων συνδέεται με την κοινωνική ανισότητα;

«Στη χώρα μου, αλλά και σε άλλες χώρες του λεγόμενου προηγμένου δυτικού κόσμου, ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού πάσχει από παχυσαρκία, την ίδια στιγμή που εκατομμύρια συνάνθρωποί μας στις χώρες του τρίτου κόσμου όχι μόνο υποσιτίζονται, αλλά και πεθαίνουν από την πείνα.

Η παχυσαρκία -η οποία μάλιστα προκαλεί σοβαρές ασθένειες- οφείλεται κατά μεγάλο βαθμό στην υπερκατανάλωση κρέατος, που σημαίνει ότι καθημερινά εκατομμύρια ζώα σφάζονται για να καταλήξουν στο στομάχι κάποιου υπέρβαρου, αλλά και ότι τροφή που θα μπορούσε να καταναλωθεί από συνανθρώπους μας καταναλώνεται για να εκτραφούν τα ζώα, τα οποία θυσιάζονται για να ικανοποιήσουν τη λαιμαργία των υπέρβαρων. Σκεφτείτε ότι το 50% της παγκόσμιας παραγωγής δημητριακών καταναλώνεται από τα ζώα στα εκτροφεία.

Είναι επιτέλους καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι ο τρόπος που επιλέγουμε να ζούμε επηρεάζει άμεσα τη ζωή των συνανθρώπων μας, των ζώων και έχει αντίκτυπο στον πλανήτη μας. Η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και των ζώων ως αναπόσπαστο κομμάτι του είναι η βασική θέση του κόμματός μας, γι' αυτό και η παρουσία μας στο κοινοβούλιο είναι απαραίτητη».

Μα η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος δεν θα έπρεπε να είναι προτεραιότητα όλων των κομμάτων;

«Ασφαλώς, αλλά δυστυχώς δεν είναι. Γι' αυτό και ο ρόλος μας στο κοινοβούλιο είναι κρίσιμος. Είμαστε ο μοναδικός μοχλός πίεσης, μιας και οι προτεραιότητες τόσο της κυβέρνησης όσο και των άλλων κομμάτων είναι πολιτικές που στοχεύουν στην εξασφάλιση όχι της κοινωνικής ευημερίας αλλά της υλικής ευμάρειας. Επί δεκαετίες κατασπαταλώνται νερό, ενέργεια και πρώτες ύλες για να ικανοποιηθεί η ανθρώπινη απληστία, αδιαφορώντας για τις μακροπρόθεσμες ολέθριες συνέπειες στον πλανήτη μας. Πολιτικές που οδήγησαν τον κόσμο στη σημερινή δεινή κατάσταση».

Αναφέρεστε στην παγκόσμια οικονομική κρίση;

«Ναι, μια κρίση που έχει τις ρίζες της στον καπιταλισμό, που στηρίζεται στην υπερκατανάλωση. Ένα οικονομικό σύστημα που για να επιβιώσει καλλιεργεί την απληστία και τη στρεβλή αντίληψη ότι ευτυχία σημαίνει υλική ευμάρεια».
Τη χώρα σας όμως δεν την έχει αγγίξει η κρίση, τουλάχιστον όχι τόσο όσο άλλες χώρες.

«Μπορεί να μην τη βιώνουμε στο βαθμό που τη βιώνετε στην Ελλάδα, αλλά φυσικά έχει αγγίξει και εμάς, αφού η ρίζα του προβλήματος δεν επικεντρώνεται στην εθνική πολιτική της κάθε χώρας αλλά στην εφαρμογή του καπιταλιστικού συστήματος τις τελευταίες δεκαετίες σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Ζούμε στην εποχή της κυριαρχίας των αγορών που -κυρίως τα τελευταία 20 χρόνια- δρούσαν χωρίς τον παραμικρό κρατικό έλεγχο και κερδοσκοπούσαν ασύστολα και τα τελευταία δύο χρόνια η φούσκα έσκασε. Αλλά δεν θα έπρεπε να απορούμε.

Βασική αρχή του καπιταλισμού είναι η επίτευξη του κέρδους και στον καπιταλισμό δεν υπάρχουν ηθικοί φραγμοί, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ακόμα και τώρα που τα πράγματα έφτασαν σε οριακό σημείο, οι πολιτικοί παραμένουν αδρανείς, διατηρώντας έναν ρόλο διακοσμητικό».

Πού αποδίδετε τη στάση τους;

«Σε έλλειψη πολιτικής βούλησης. Στις θέσεις-κλειδιά βρίσκονται πολιτικοί που έχουν στενές σχέσεις με τις αγορές. Κοινά συμφέροντα συνδέουν την οικονομική και πολιτική ελίτ».

Πηγή: newsbeast.gr

...

Το βαθύτερο σημείο της Γης

Σκάφος του Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών χαρτογράφησε ένα από τα πιο ξένα και εχθρικά μέρη στον πλανήτη. Ο εκπληκτικός χάρτης παρουσιάζει με την μεγαλύτερη δυνατή λεπτομέρεια την τάφρο "Marianas", όπου βρίσκεται το βαθύτερο σημείο στον πλανήτη Γη.

Το σκάφος σε συνεργασία με το κέντρο Παράκτιας και Ωκεάνιας χαρτογράφησης του New Hampshire, κατέγραψε την τάφρο σε όλη την έκτασή της συμπεριλαμβάνοντας ένα ακριβή χάρτη του βαθύτερου σημείο στην Γη που ονομάζεται "Challenger Deep".

 Το "Challenger Deep" απεικονίστηκε με την μεγαλύτερη ανάλυση που κατάφερε ποτέ προηγούμενη σάρωση. Ολόκληρη η τάφρος "Marianas" έχει μήκος 2.500 χιλιομέτρων και αγγίζει το εξωπραγματικό βάθος των 10.994 μέτρων.
Στην "Marianas", λαμβάνει χώρα ένα καταπληκτικό φαινόμενο. Δύο τεκτονικές πλάκες συγκρούονται και ο φλοιός του Ειρηνικού Ωκεανού εξαφανίζεται κάτω από την τεκτονική πλάκα στις γειτονικές Φιλιππίνες.

Έτσι, με την βοήθεια της συγκεκριμένης χαρτογράφησης οι επιστήμονες θα μπορέσουν να κατανοήσουν τι συμβαίνει, όταν τα υποθαλάσσια όρη βυθίζονται κάτω από μία άλλη τεκτονική πλάκα.

Πηγή: news247.gr 

...

Χειρόγραφα του Νεύτωνα στο διαδίκτυο

Διαδικτυακή πρόσβαση στα ψηφιοποιημένα και πρωτότυπα έργα του Ισαάκ Νεύτωνα προσφέρει το πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ όπου δίδασκε ο διάσημος σπουδαίος φυσικός και μαθηματικός.

Τα χειρόγραφα του Νεύτωνα, όπως ανέφερε ο υπεύθυνος για την ψηφιοποίηση στη βιβλιοθήκη του Κέμπριτζ, Γκραντ Γιανγκ, αποκαλύπτουν τον τρόπο που σκεπτόταν και σταδιακά προχωρούσε στις σημαντικές ανακαλύψεις του που σφράγισαν τη σύγχρονη επιστήμη.

Μεταξύ των 4.000 σελίδων βρίσκεται η πρωτότυπη τυπωμένη έκδοση του αριστουργήματός του "Principia Mathematica" (Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας), μαζί με τις εμβόλιμες σχετικές χειρόγραφες σημειώσεις και απαντητικά σχόλια στους επικριτές του που ο ίδιος είχε κάνει πάνω στο δικό του αντίτυπο.

Το πρωτότυπο του "Principia Mathematica" βρίσκεται σε κακή κατάσταση, με μερικές σελίδες καμένες ή λεκιασμένες από νερό και, λόγω της εύθραυστης κατάστασής του, σπάνια επιδεικνύεται δημοσίως.
Μέχρι τώρα, όποιος ήθελε να δει το πρωτότυπο, έπρεπε να έλθει αυτοπροσώπως στο Κέμπριτζ και να πάρει ειδική άδεια για να το μελετήσει.

Χάρη στην τεχνολογία όμως μπορεί όποιος θέλει να δει με την ησυχία του την αρχική έκδοση και τις συνοδευτικές χειρόγραφες σημειώσεις του ίδιου του μεγάλου Βρετανού επιστήμονα.
Το πανεπιστήμιο έχει ήδη ψηφιοποιήσει αρκετά άλλα λιγότερο γνωστά επιστημονικά κείμενα του Νεύτωνα, που προέρχονται από το τετράδιο των σημειώσεών του, το οποίο κουβαλούσε μαζί του, όταν το Κέμπριτζ ήταν κλειστό λόγω της επιδημίας πανώλης, το 1665

Πηγή: news247.gr

...

Γιατί όταν γαργαλάμε τον εαυτό μας δεν γαργαλιόμαστε;

Εάν κάποιος μας γαργαλούσε και καταφέρναμε να παραμείνουμε ήρεμοι, αυτό δεν θα είχε καμιά επιρροή πάνω μας. Φυσικά, θα ήταν δύσκολο να παραμείνουμε χαλαροί, επειδή το γαργαλητό προκαλεί ένταση στους περισσότερους από μας. Αυτή η ένταση μπορεί να μεταφραστεί ως αίσθημα ενόχλησης λόγω της φυσικής σωματικής επαφής, ή ως έλλειψη ελέγχου για το τι μας συμβαίνει, ή ως φόβος για το αν το αποτέλεσμα θα είναι όντως γαργαλητό ή πόνος.Όταν προσπαθούμε να γαργαλήσουμε τον εαυτό μας, ελέγχουμε πλήρως την κατάσταση. Δεν υπάρχει ανάγκη για δημιουργία έντασης και συνεπώς δεν προκύπτει καμιά αντίδραση. Το ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή έλλειψη αντίδρασης, θα παρατηρηθεί αν κλείσουμε τα μάτια, αναπνεύσουμε ήρεμα και καταφέρουμε να ηρεμήσουμε την επόμενη φορα που κάποιος αποπειραθεί να μας γαργαλήσει.

Το γέλιο που συχνά συνοδεύει το γαργαλητό, είναι το αποτέλεσμα μιας ήπιας κατάστασης πανικού στην οποία βρισκόμαστε. Αυτού του είδους η αντίδραση είναι ανακόλουθη με τη θεωρία της "επιβίωσης του καλύτερα προσαρμοσμένου", εφόσον ο πανικός μας κάνει να αισθανόμαστε περισσότερο ευάλωτοι.
Αλλά όπως και σε τόσες άλλες περιπτώσεις, οι αντιδράσεις μας σε διάφορες καταστάσεις δεν είναι πάντα οι πλέον αναμενόμενες.

Πηγή: sciencenews.gr

...

Γιατί το στομάχι μας γουργουρίζει όταν πεινάμε;

Το σώμα μας γνωρίζει πότε είναι η κανονική ώρα για το μεσημεριανό φαγητό. Έτσι όταν έρχεται η ώρα του φαγητού το στομάχι αρχίζει να εκκρίνει τα απαραίτητα για την πέψη υγρά άσχετα εάν εμείς τρώμε ή όχι.

Εάν το στομάχι είναι άδειο εκείνη την ώρα, τότε το αποτέλεσμα μπορεί να είναι θορυβώδες. Αντίθετα εάν υπάρχει φαγητό στο στομάχι, τότε αμβλύνεται ο ήχος των υγρών.

Πηγή:  sciencenews.gr

...

Γιατί η σκόνη του σπιτιού είναι πάντα γκρίζα;

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η σκόνη του σπιτιού αποτελείται από κύτταρα του δέρματος τα οποία έχουν αποβληθεί καθώς κι από διαστρική σκόνη. Το ίδιο συμβαίνει και με την γκαρνταρόμπα μας. Το ξερό δέρμα έχει ένα ημιδιαφανής γκρίζο χρώμα, και συνεπώς το ίδιο και η σκόνη.

Δεν υπάρχει άλλο χρώμα στη σκόνη γιατί τα αιμοφόρα αγγεία βρίσκονται πολύ βαθύτερα και δεν χάνονται καθώς το δέρμα μεγαλώνει. ʼλλες μορφές σκόνης όπως για παράδειγμα η σκόνη του εδάφους που μεταφέρεται με τον αέρα, μπορεί να έχει διάφορα χρώματα και το χρώμα είναι ενδεικτικό της προέλευσης της.

Πηγή: sciencenews.gr

...

Γιατί μας τσιμπάνε μόνο τα θηλυκά κουνούπια;

Υπάρχουν πάνω από 2.700 διαφορετικά είδη κουνουπιών σε όλο τον κόσμο. Τα κουνούπια είναι περισσότερο γνωστά για τα ενοχλητικά τσιμπήματα τα οποία προκαλούν κυρίως στον άνθρωπο. Εκτός από αυτό όμως έχουν μια ιδιαίτερη σημασία για το οικοσύστημα μια και όταν είναι στο στάδιο του αυγού ή της πούπας αποτελούν τροφή για πολλά ζώα του νερού, ενώ όταν είναι ενήλικα είναι βασική τροφή αμφιβίων και πουλιών. Τα κουνούπια διαθέτουν τρία διαφορετικά συστήματα ανίχνευσης γι αυτό και μπορούν πολύ εύκολα να βρουν τον στόχο τους.

Συγκεκριμένα έχουν χημικούς ανιχνευτές, οπτικούς ανιχνευτές και ανιχνευτές θερμότητας. Ταυτόχρονα διαθέτουν πολύ καλή σωματική διαμόρφωση για πέταγμα. Δεν τσιμπούν όλα τα κουνούπια αλλά μόνο τα θηλυκά. Τα αρσενικά κουνούπια έχουν διαφορετική μορφολογία στο κεφάλι και τρέφονται από το νέκταρ των φυτών. Τα θηλυκά κουνούπια διαθέτουν μια μυτερή και λεπτή προβοσκίδα που εισάγουν στο δέρμα και με την οποία ρουφούν το αίμα το οποίο στην συνέχεια αποθηκεύουν στην κοιλιά τους. Τα θηλυκά χρειάζονται το αίμα γιατί περιέχει πρωτεΐνες απαραίτητες για την ανάπτυξη των αυγών που φέρουν. Ένα τσίμπημα μπορεί να περιέχει μέχρι και 5 χιλιοστά του λίτρου αίμα.

Ταυτόχρονα με το τσίμπημα τα κουνούπια αφήνουν και κάποιες δικές τους πρωτεΐνες στο μέρος που τσιμπούν οι οποίες δημιουργούν και όλο τα πρόβλημα μια και σε αυτές μπορεί να κρύβονται μεταδοτικές ασθένειες αλλά είναι και υπεύθυνες για την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος με αποτέλεσμα τον κνησμό και το κοκκίνισμα της περιοχής.

Πηγή: sciencenews.gr

...