Δύο ρομποτικά σκάφη GRAIL της NASA σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη

Δύο μη επανδρωμένα διαστημικά σκάφη - δορυφόροι της NASA, μετά από ταξίδι μεγαλύτερο των 100 ημερών, έφθασαν στο φεγγάρι και τέθηκαν σε ελλειπτική τροχιές γύρω του. Στόχος είναι να καταγράψουν αναλυτικά τις διακυμάνσεις της βαρύτητας της Σελήνης και  να εξαχθούν αξιόπιστα συμπεράσματα για το εσωτερικό του φεγγαριού για να δημιουργηθεί ένας χάρτης με τις κοιλότητες και τα πετρώματα που της επιφανειάς της. Γι' αυτό η αποστολή έχει βαφτιστεί μεταφορικά «ταξίδι στο κέντρο της Σελήνης».

Κατά τους επόμενους δύο μήνες, τα δίδυμα σκάφη της αποστολής GRAIL (Gravity Recovery and Interior Laboratory) θα προσαρμοστούν σταδιακά στην καλύτερη δυνατή κυκλική τροχιά πάνω από το φεγγάρι, σε υψόμετρο περίπου 55 χιλιομέτρων, ώστε να αρχίσουν μέσα στον Μάρτιο να καταγράφουν τις αυξομειώσεις της βαρύτητας, βγάζοντας τα ανάλογα συμπεράσματα για το τι υπάρχει στο εσωτερικό της Σελήνης, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ και το BBC.

Καθώς τα σκάφη θα πετούν πάνω από πιο πυκνές ή πιο αραιές και με μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα περιοχές, η ταχύτητά τους αναγκαστικά θα επιταχύνεται ή θα επιβραδύνεται ανεπαίσθητα, όχι περισσότερο από ένα απειροελάχιστο κλάσμα του δευτερολέπτου, λόγω της άνισης κατανομής της μάζας στο εσωτερικό του φεγγαριού. Συνδυάζοντας αυτές τις μικρές μεταβολές ταχύτητας των δύο σκαφών, που το ένα θα ακολουθεί το άλλο σε απόσταση 100 - 200 χλμ., οι επιστήμονες θα είναι σε θέση να χαρτογραφήσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια από ποτέ τη σεληνιακή βαρύτητα, η οποία είναι περίπου το ένα έκτο της γήινης.

Ύστερα από περισσότερες από 100 αποστολές στο φεγγάρι (μεταξύ των οποίων οι έξι επανδρωμένες αποστολές του προγράμματος «Απόλλων» κατά την περίοδο 1969-72, στο πλαίσιο των οποίων 12 Αμερικανοί αστροναύτες περπάτησαν πάνω του), οι επιστήμονες έχουν ακόμα ένα σημαντικό κενό στις γνώσεις τους, όσον αφορά τι ακριβώς υπάρχει όχι πάνω, αλλά μέσα στη Σελήνη.

Τα σκάφη της αποστολής GRAIL (συνολικού κόστους περίπου 500 εκατ. δολαρίων), τα οποία κατασκευάστηκαν από την αμερικανική εταιρία Lockheed Martin Corp, τροφοδοτούνται με ηλιακή ενέργεια. Εάν οι μπαταρίες τους καταφέρουν να επιβιώσουν από την επόμενη έκλειψη της Σελήνης, που θα συμβεί τον Ιούνιο, όταν θα «κρυφτεί» πίσω από τη σκιά της Γης για μερικές ώρες, τότε θα έχουν την ευκαιρία να επεκτείνουν το έργο τους έως το τέλος του 2012.

Πηγή: skai.gr

...

Μικροί Νέοι Κόσμοι στο μέγεθος της Γης γύρω από αστέρι

Οι ειδικοί που χειρίζονται τα επιστημονικά δεδομένα που επιστρέφουν στη Γη από το τηλεσκόπιο Κέπλερ της ΝΑΣΑ ανακοίνωσαν χθες πως το παρατηρητήριο μπόρεσε να ταυτοποιήσει τους πρώτους εξωπλανήτες που είναι παρόμοιοι με τη Γη σε μέγεθος.

Οι εξωπλανήτες αυτοί, ωστόσο, δεν βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη του πατρικού τους άστρου.
Αυτή είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ανακάλυψη από τον κυνηγό-τηλεσκόπιο της ΝΑΣΑ το τελευταίο δίμηνο. Η επιστημονική ομάδα ανακοίνωσε την ανακάλυψη του πρώτου εξωηλιακού πλανήτη που βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου-ήλιου.

Οι δύο πετρώδεις, στο μέγεθος της Γης, πλανήτες που ονομάστηκαν Κέπλερ-20e και Κέπλερ-20f, αντιπροσωπεύουν τα πρώτα ευρήματα του είδους τους και είναι οι μικρότεροι εξωπλανήτες που ανακαλύφθηκαν ποτέ.

Για την ανεύρεση παρόμοιων πλανητών κατασκευάστηκε το τηλεσκόπιο Κέπλερ. Οι δύο εξωπλανήτες δεν βρίσκονται στην κατοικίσιμη ζώνη του άστρου γιατί είναι πολύ κοντά στην επιφάνεια του και από την πολύ υψηλή θερμοκρασία (αρκετών εκατοντάδων βαθμών) ούτε οι υδρατμοί δεν μπορούν να συγκρατηθούν γύρω τους ώστε να υπάρξει ατμόσφαιρα.

Οι δύο εξωπλανήτες βρίσκονται 1000 έτη φωτός μακριά, στο αστρικό σύστημα Κέπλερ-20 το οποίο βρίσκεται στον αστερισμό της Λύρας. Ο ήλιος τους έχει σε τροχιά γύρω του πέντε πλανήτες εκ των οποίων οι δύο τελευταίοι μόλις μόλις ανακαλύφθηκαν.

Το εντυπωσιακό είναι το μικρό τους μέγεθος (ο Κέπλερ-20e είναι μικρότερος από την Αφροδίτη). Στόχος του τηλεσκοπίου Κέπλερ είναι να βρει πλανήτες στο μέγεθος της Γης που να βρίσκονται εντός της κατοικίσιμης ζώνης των άστρων και άρα να έχουν μία συγγενική με της Γης θερμοκρασία.
Με την πρόσφατη ανακάλυψη αποδεικνύεται ότι το τηλεσκόπιο μπορεί να κάνει μια χαρά τη δουλειά του και οι πιο σημαντικές ανακαλύψεις του επίκεινται. Από τότε που εκτοξεύθηκε το 2009, το τηλεσκόπιο ανακάλυψε πάνω από 2000 ‘υποψήφιους πλανήτες’ και τον περασμένιο Φεβρουάριο ανακοινώθηκε πως 68 από αυτούς μοιάζουν να έχουν το μέγεθος της Γης.

Πηγή: enet.gr

...

Ένα αστέρι σουπερνόβα λίγο πριν την έκρηξη

Δημοσιεύτηκε: Δεκέμβριος 15 2011 16:20 Ενημερώθηκε: Δεκέμβριος 15 2011 16:20

Επιστήμονες από το Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Berkeley της Καλιφόρνια κατάφεραν να καταγράψουν την ακτινοβολία μίας από τις πιο φωτεινές κατηγορίες σουπερνόβα, του τύπου Ιa, μόλις 11 ώρες πριν εκραγεί.

Η σουπερνόβα γνωστή ως "SN 2011fe", παρατηρήθηκε στον Γαλαξία Pinwheel 21 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, ενώ οι ειδικοί μαρτυρούν, ότι η τελευταία φορά που εντοπίστηκε κάτι ανάλογο τόσο κοντά στην Γη ήταν το 1986.
Το φαινόμενο σουπερνόβα συμβαίνει, όταν ένα αστέρι πεθαίνει ή όταν ένα λευκό νανο-αστέρι απορροφά ύλη από ένα άλλο κοντινό αστέρι. Τότε, το άστρο φτάνει σε ένα κρίσιμο σημείο, όπου εκρήγνυται με εξαιρετική αγριότητα και φωτεινότητα.

 "Όσο πλησιάζει το σημείο, οι συνθήκες συναντιούνται στο κέντρο, έτσι ώστε το νανο-αστέρι να πυροδοτήσει μία κολοσσιαία θερμοπυρηνική έκρηξη, η οποία μετατρέπει τον άνθρακα και το οξυγόνο σε βαρύτερα στοιχεία, όπως το νικέλιο", είπε ο ειδικός Peter Nugent.

Καθώς αυτή ήταν η πρώτη φορά που το φαινόμενο πλησίασε τόσο κοντά την Γη, οι επιστήμονες κατάφεραν να συλλέξουν σημαντικές αποδείξεις σχετικά με τα στοιχεία που το αποτελούν.

 "Το να κατανοήσει κανείς πως αυτές οι γιγάντιες εκρήξεις δημιουργούν και αναμιγνύουν στοιχεία, είναι σημαντικό, γιατί οι σουπερνόβα  περιέχουν τα περισσότερα στοιχεία που συνθέτουν την Γη ακόμα και το σώμα μας.", πρόσθεσε ο Mark Sullivan από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Πηγή: news247.gr

...

Ρωσικό διαστημόπλοιο αναμένεται να συντριβεί στη Γη τον Ιανουάριο του 2012

To Fobos-Grunt, απέτυχε να αναχωρήσει για τον Άρη και παραμένει σε χαμηλή γήινη τροχιά από το Νοέμβριο, θα εισέλθει στην ατμόσφαιρα κάποια στιγμή από τις 6 έως τις 19 Ιανουαρίου, προειδοποιεί τώρα η ρωσική διαστημική υπηρεσία Roscosmos.

Με συνολικό βάρος 13,2 τόνων, το Fobos Grunt είναι το μεγαλύτερο διαπλανητικό σκάφος που έχει εκτοξευτεί ποτέ και ένα από τα μεγαλύτερα τεχνητά αντικείμενα που έχουν εισέλθει μέχρι σήμερα στη γήινη ατμόσφαιρα.

Οι δεξαμενές του περιέχουν επτά τόνους τετροξειδίου του αζώτου και υδραζίνης, δύο εξαιρετικά τοξικών ουσιών που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα.

Παρόλο που τα καύσιμα αυτά βρίσκονται στη μορφή πάγου, η Roscosmos ελπίζει ότι το τοξικό φορτίο θα καεί στην ατμόσφαιρα. Προβλέπει όμως ότι 20 με 30 κομμάτια του σκάφους, συνολικού βάρους 200 κιλών, θα επιζήσουν της πύρινης καθόδου.

Παραμένει άγνωστο σε ποια περιοχή της Γης θα πέσει το Fobos-Grunt. To σκάφος κινείται σε ασταθή τροχιά με γεωγραφικό πλάτος που κυμαίνεται από τις 51 μοίρες βόρεια μέχρι τις 51 μοίρες νότια -χοντρικά, μια ζώνη από το Λονδίνο στο Βόρειο Ημισφαίριο μέχρι την Παταγονία της Χιλής στο Νότιο Ημισφαίριο.

Δεδομένου όμως ότι το 70% της επιφάνειας του πλανήτη καλύπτεται από νερό, το πιθανότερο είναι ότι τα συντρίμμια θα πέσουν στη θάλασσα.

Η Roscosmοs ελπίζει ότι τις επόμενες ημέρες θα βελτιώσει τις εκτιμήσεις για το πού και το πότε θα πέσει το σκάφος και θα ενημερώσει τους πολίτες.

Η συντριβή του θα έρθει να προστεθεί σε μια σειρά από πρόσφατες, παταγώδεις αποτυχίες της Roscosmos.

Το σκάφος εκτοξεύτηκε στις 8 Ιανουαρίου από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν, αποτελώντας την πρώτη διαπλανητική αποστολή της Ρωσίας εδώ και 15 χρόνια. Βγήκε με επιτυχία από την ατμόσφαιρα, ωστόσο απέτυχε να πυροδοτήσει τους κινητήρες για το διαπλανητικό ταξίδι και έμεινε κολλημένο σε γήινη τροχιά.

Η αποστολή προγραμματιζόταν να φτάσει το 2013 στον Φόβο, ένα από τα δύο μικρά φεγγάρια του Άρη. Εκεί, θα συνέλεγε δείγματα του εξωγήινου εδάφους -ή "grunt" στα ρωσικά-, τα οποία θα εκτινάσσονταν με μια κάψουλα και θα έφταναν στη Γη το 2014.

Πηγή: cosmo.gr

...

Το διαστημόπλοιο Dawn προσέγγισε τον αστεροειδή Vesta

Το διαστημικό σκάφος Dawn της NASA κατόρθωσε να πάρει τα καλύτερα κοντινά πλάνα του αστεροειδή Vesta, ενός γιγάντιου διαστημικού βράχου πλάτους 530 χιλιόμετρα. Ο Vesta είναι το δεύτερο σε μέγεθος αντικείμενο στην ζώνη των αστεροειδών, μεταξύ Άρη και Δία. Ο τεράστιος βράχος θεωρείται πρωτοπλανήτης και θα μπορούσε να έχει εξελιχθεί σε ένα ολοκληρωμένο πλανήτη σαν τη Γη ή τον Άρη, αν ο κοντινός Δίας δεν είχε αφαιρέσει πάρα πολύ υλικά από αυτόν στις πρώτες μέρες του ηλιακού συστήματος.

Το διαστημόπλοιο Dawn της NASA είναι στο μέσο μιας πολυετούς εκστρατείας για τη μελέτη των Vesta και Ceres, δύο νάνων πλανητών στα όρια του ηλιακού συστήματος, με σκοπό να μάθουμε περισσότερα για την ιστορία του ηλιακού μας συστήματος, επειδή αυτά τα κομμάτια έχουν απομείνει ατόφια από την ίδρυσή του.

Ο αστεροειδής Vesta είναι τέτοιου μεγέθους που ένα βουνό που ξεπετάγεται από το νότιο πόλο του είναι σχεδόν τρεις φορές υψηλότερο από ότι το Έβερεστ, η ψηλότερη κορυφή της Γης.

Η NASA στην πραγματικότητα σχεδιάζει να στείλει αστροναύτες να επισκεφτούν έναν αστεροειδή μέχρι το έτος 2025. Αποστολές όπως η Dawn δίνει μια ζωτικής σημασίας ευκαιρία για να δούμε τη σκηνή που οι άνθρωποι κάποια μέρα θα συναντήσουν.

 

Η αποστολή Dawn κόστισε 466.000.000 δολάρια και ξεκίνησε το 2007. Βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον αστεροειδή Vesta από τις 15 Ιουλίου. Το διαστημικό σκάφος θα παραμείνει σε τροχιά χαρτογράφησης χαμηλού υψόμετρου για τουλάχιστον 10 εβδομάδες. Μετά από αυτό, το σκάφος θα φτάσει σε μια τροχιά χαρτογράφησης μεγάλου υψομέτρου, περίπου, 680 χλμ.

Τον Ιούλιο του 2012, το διαστημικό σκάφος θα αναχωρήσει από τον Vesta για τον δεύτερο στόχο του, με αναμενόμενη ημερομηνία άφιξης στον αστεροειδή Δήμητρα (Ceres), τον Φεβρουάριο του 2015. Η Δήμητρα είναι ο μεγαλύτερος διαστημικός βράχος στη ζώνη των αστεροειδών του ηλιακού μας συστήματος.

Πηγή: physics4u.gr

...

Το μποζόνιο Higgs μπορεί να το έχουμε δει λένε οι φυσικοί στο CERN

 Το πιο πολυπόθητο βραβείο στη σωματιδιακή φυσική – το μποζόνιο Higgs – μπορεί να το είδαμε στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) στη Γενεύη, είπαν οι ερευνητές σε μια συνέντευξη τύπου σήμερα Τρίτη .

Οι φυσικοί ανακοίνωσαν ότι δύο πειράματα στον LHC (ATLAS και CMS) είδαν ενδείξεις του Higgs με την ίδια περίπου μάζα, φέρνοντας έναν τεράστιο ενθουσιασμό στις τάξεις των φυσικών.

Όμως, ο επιταχυντής LHC δεν έχει ακόμα αρκετά δεδομένα για να διεκδικήσουν σίγουρα την ανακάλυψη του.

Η οριστική ανακάλυψη του Higgs θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιστημονικά επιτεύγματα των τελευταίων 60 ετών. Είναι πολύ σημαντικό γιατί μας επιτρέπει να κατανοήσουμε το Σύμπαν, αλλά δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ από τα πειράματα.

Αυτό το βασικό δομικό στοιχείο του σύμπαντος είναι ένα σημαντικό στοιχείο που μέχρι τώρα έλειπε από το καθιερωμένο μοντέλο – το «βιβλίο οδηγιών» που περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν τα σωματίδια και οι δυνάμεις.

Δύο ξεχωριστά πειράματα στον LHC – ATLAS και CMS – έχουν διενεργήσει ανεξάρτητες έρευνες για το μποζόνιο. Επειδή το Καθιερωμένο Μοντέλο δεν προβλέπει την ακριβή μάζα για το σωματίδιο Higgs, οι φυσικοί πρέπει να χρησιμοποιήσουν τους επιταχυντές, όπως ο LHC, για τη συστηματική εξέταση της περιοχής μέσα στην οποία θα βρίσκεται η μάζα του.

Στο σεμινάριο που έγινε την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου στο CERN, ο επικεφαλής των ATLAS και CMS, δήλωσε ότι βλέπουν "αιχμές" στα δεδομένα τους που έχουν περίπου την ίδια μάζα: 124-125 GeV.

Συγκεκριμένα αν υπάρχει, το πιθανότερο είναι να έχει μάζα από 115,5 έως 131 GeV σύμφωνα με το πείραμα ATLAS, και στο διάστημα από 115 έως 127 GeV σύμφωνα με το CMS.

“Η αιχμή μπορεί να οφείλεται σε μια διακύμανση, αλλά θα μπορούσε επίσης να είναι κάτι πιο ενδιαφέρον. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τίποτα σε αυτό το στάδιο", δήλωσε ο Fabiola Gianotti, εκπρόσωπος για το πείραμα Άτλας.

Ο δε Guido Tonelli, εκπρόσωπος του πειράματος CMS, δήλωσε: “Η αιχμή είναι πιο συμβατή με το Καθιερωμένο Μοντέλο Higgs στην περιοχή των 124 GeV και κάτω, αλλά η στατιστική βεβαιότητα δεν είναι αρκετά μεγάλη για να πούμε οτιδήποτε σίγουρο. Από σήμερα, αυτό που βλέπουμε είναι σύμφωνο είτε με μια διακύμανση υποβάθρου ή με την παρουσία του μποζονίου."

Ο Rolf-Dieter Heuer, γενικός διευθυντής του CERN, δήλωσε ότι παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ των δύο πειραμάτων, χρειαζόμαστε περισσότερο σίγουρους αριθμούς.

Καμία από τις αιχμές που είδαν τα πειράματα δεν έχουν περισσότερο από ”δύο σίγμα" επίπεδο βεβαιότητας. Και μόνο αν κάνουμε ανεξάρτητες επιβεβαιώσεις του Higgs με άλλα πειράματα και βρίσκαμε ευρήματα με πέντε σίγμα θα γίνονταν δεκτά από όλους.

Το επίπεδο των “πέντε σίγμα" σημαίνει ότι υπάρχουν λιγότερη από 1 σε 1.000.000 πιθανότητα τα δεδομένα της αιχμής να είναι ένα στατιστικό λάθος.

Η διαδικασία με επίπεδο «τριών σίγμα» αντιπροσωπεύει περίπου την ίδια πιθανότητα με το αν πετάξουμε  ένα νόμισμα και βρούμε οκτώ κεφάλια στη σειρά. Ενώ «πέντε σίγμα», από την άλλη πλευρά, θα αντιστοιχούσε αν πετώντας το νόμισμα βρίσκαμε 20 κεφάλια στη σειρά.

Ένας άλλος παράγοντας που περιπλέκει τα πράγματα είναι ότι αυτοί οι δελεαστικοί υπαινιγμοί βρίσκονται μόνο σε μια χούφτα γεγονότων από τα δισεκατομμύρια των συγκρούσεων που αναλύθηκαν στον LHC.

Ο Rolf-Dieter Heuer, γενικός διευθυντής του CERN δήλωσε: "Μπορούμε να παραπλανηθούμε από τον μικρό αριθμό των συμβάντων, γι ‘αυτό χρειαζόμαστε περισσότερα στατιστικά στοιχεία", αλλά πρόσθεσε: “Είναι συναρπαστικό αυτό που ήδη βρήκαμε"

Αν υπάρχει, το Higgs είναι πολύ βραχύβια, τότε γρήγορα διασπάται ή μετατρέπεται σε πιο σταθερά σωματίδια. Υπάρχουν αρκετοί διαφορετικοί τρόποι να συμβεί αυτό, που δίνει στους επιστήμονες διαφορετικές διαδρομές για να αναζητήσουν το μποζόνιο.

Ειδικότερα οι φυσικοί εξέτασαν διαδρομές διάσπασης για το σωματίδιο Higgs, που παράγουν μια χούφτα μόνο γεγονότων, αλλά έχουν το πλεονέκτημα ότι διαθέτουν λιγότερο θόρυβο στα δεδομένα. Αυτός ο θόρυβος του περιβάλλοντος αποτελείται από τυχαίους συνδυασμούς των γεγονότων, μερικά από τα οποία μπορεί να μοιάζουν με την διάσπαση του Higgs.

Άλλοι τρόποι διάσπασης παράγουν μεν περισσότερα γεγονότα – που είναι καλύτερο για την στατιστική βεβαιότητα – αλλά και περισσότερο θόρυβο δε. Ο Heuer δήλωσε πως οι φυσικοί είχαν «συμπιεστεί» μεταξύ αυτών των δύο επιλογών.

Ο Stefan Soldner-Rembold, από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ χαρακτήρισε την ποιότητα των αποτελεσμάτων του LHC "εξαιρετική", προσθέτοντας: “Μέσα σε ένα χρόνο θα είμαστε σε θέση ίσως να γνωρίζουμε αν το σωματίδιο Higgs υπάρχει, αλλά είναι πιθανόν να μην πρόκειται για ένα χριστουγεννιάτικο δώρο.

Πηγή: http://www.physics4u.gr/blog/

...

Ημέρα της αλήθειας σήμερα για το σωματίδιο του Θεού

Ίσως η σημερινή ημέρα να αποδειχθεί σταθμός στην ιστορία των επιστημών και ιδιαίτερα της Φυσικής. Οι επιστήμονες στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων του CERN πρόκειται να ανακοινώσουν την πρόοδο που έχουν καταγράψει στην προσπάθεια εντοπισμού του λεγόμενου «σωματιδίου του Θεού» ή μποζονίου Χιγκς.

Σύμφωνα με πληροφορίες, δύο ομάδες ερευνητών που εργάζονται στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων έχουν συγκεντρώσει τα απαραίτητα στοιχεία που υποδεικνύουν την ύπαρξη του μποζονίου, στοιχεία τα οποία, ωστόσο, δεν επαρκούν για να γίνει επίσημη ανακοίνωση της ανακάλυψης. Από την άλλη κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι την επόμενη χρονιά θα έχουν συγκεντρώσει τα απαραίτητα στοιχεία , που θα υποδεικνύουν ότι δεν υφίσταται η πιο συνηθισμένη εκδοχή του μποζονίου Χιγκς.

Ο εντοπισμός του σωματιδίου θα βοηθήσει στην κατανόηση όλων μυστικών του σύμπαντος. Η θεωρητική φυσικός του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Λίζα Ράνταλ, συγγραφέας του «Χτυπώντας την πόρτα του παραδείσου. Πώς η Φυσική και η επιστημονική σκέψη φωτίζουν το σύμπαν και τον σύγχρονο κόσμο», εξηγεί μερικά πράγματα για το σωματίδιο και γιατί είναι τόσο σημαντικός ο εντοπισμός του.

Απαρχή

Το Μποζόνια Χιγκς, όπως είναι ευρύτερα γνωστό, ευθύνεται για τη δημιουργία του πεδίου Χιγκς που με τη σειρά του είναι αυτό που προσδίδει μάζα στα στοιχειώδη σωματίδια. Η ανακάλυψη του πάνω από όλα θα σημάνει το ότι η προσέγγιση που ακολουθούν οι επιστήμονες στην έρευνα του σύμπαντος είναι ορθή. Ταυτόχρονα, θα αποτελέσει την απαρχή μιας νέας περιόδου μεγάλων ανακαλύψεων στο σύμπαν.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει η δρ Ράντα, κατά πάσα πιθανότητα τα συμπεράσματα των επιστημόνων δεν θα είναι οριστικά. Θα αρκούν, όμως, ώστε να μην αποκλειστεί ρητά η ύπαρξη. Ακόμα και αν οι ερευνητές «κρατούν το μποζόνιο Χιγκς στα χέρια τους» δεν θα έχουμε απάντηση σε όλα τα ερωτήματα για τα στοιχειώδη σωματίδια, χωρίς αυτό να είναι κακό. ΑΚΟΜΗ και αν πρόκειται να ανακοινωθεί ότι παρά την έρευνα δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός του μποζονίου Χιγκς, ως συμπέρασμα θα είναι εξίσου εντυπωσιακό, καθώς υποδεικνύεται η ύπαρξη μιας πολύ πιο ενδιαφέρουσας στοιχειώδους μονάδας που κατέχει τον ρόλο του.

Μάζα μπορεί να προσδίδει ένα απλό στοιχειώδες σωματίδιο ή μια δομή πολύ πιο περίπλοκη ή ακόμα και τμήμα μιας πολυδιάστατης διαδικασίας. Πολύς λόγος έγινε τελευταία για τα νετρίνα, που σύμφωνα με κάποιες μετρήσεις έχουν ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή του φωτός. Τα νετρίνα έχουν απειροελάχιστη μάζα, γεγονός που εν μέρει οφείλεται στα πεδία Χιγκς.

Πηγή: kathimerini.gr

...

Ο Άρης είναι πιο «φιλόξενος» από τη Γη

Επιστημονική ομάδα στην Αυστραλία παρουσίασε μια ανατρεπτική μελέτη στην οποία αναφέρεται ότι ο Άρης όχι μόνο διαθέτει συνθήκες ευνοϊκές για την ανάπτυξη ζωής αλλά είναι πιο «φιλόξενος» από ό,τι η Γη, τουλάχιστον σε επίπεδο μικροβιακής ζωής. Η μόνη διαφορά είναι ότι τα περισσότερα σημεία που μπορούν να υποστηρίξουν την παρουσία ζωής στον κόκκινο πλανήτη βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του.

Η μελέτη

Ερευνητές του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας μελέτησαν και συνέκριναν διάφορες παραμέτρους ανάμεσα στη Γη και στον Άρη (θερμοκρασία, ατμοσφαιρική πίεση κ.α) θέλοντας να διαπιστώσουν αν και σε τι βαθμό μπορεί ο Άρης να υποστηρίξει μορφές ζωής παρόμοιες με αυτές που υπάρχουν στον πλανήτη μας.

Σύμφωνα με τους ερευνητές σε όλες τις προηγούμενες έρευνες που έχουν δείξει ότι ο Άρης είναι εξαιρετικά αφιλόξενος για τη ζωή μελετήθηκαν συγκεκριμένες περιοχές του ενώ εκείνοι ανέλυσαν δεδομένα δεκαετιών από το σύνολο του πλανήτη.

Κατέληξαν τελικά στην εκτίμηση ότι το «κατοικήσιμο» ποσοστό στον Άρη από τον πυρήνα μέχρι τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας είναι 3% - το αντίστοιχο ποσοστό για τη Γη είναι περίπου 1%. Η διαφορά είναι ότι σε σύγκριση με τη Γη στον κόκκινο πλανήτη οι περισσότερες περιοχές όπου μπορεί να υπάρξει ζωή είναι υπόγειες.

Η ζωή κάτω από τον Άρη

Το περιβάλλον χαμηλών πιέσεων που διαθέτει ο Άρης δεν επιτρέπει την παρουσία του νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνεια του αφού γρήγορα θα εξατμιζόταν. Επίσης οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια του Άρη είναι πολύ χαμηλές με τον μέσο όρο να βρίσκεται στους - 63 βαθμούς Κελσίου. Ωστόσο, σύμφωνα με τους ερευνητές, κάτω από την επιφάνεια του Άρη υπάρχουν ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη και διατήρηση της ζωής.

Το βάρος του εδάφους ενισχύει την πίεση ενώ υπάρχει αρκετή ζέστη προερχόμενη από το εσωτερικό του ώστε να μπορούν να αναπτυχθούν και να επιβιώνουν βακτήρια και άλλοι μικροοργανισμοί.

«Η μελέτη μας είναι η πιο εμπεριστατωμένη από όσες έχουν γίνει μέχρι σήμερα για το αν και πόσο φιλόξενος είναι ο Άρης έστω και σε μικροβιακό επίπεδο. Είναι επίσης πολύ σημαντική με δεδομένο ότι ο άνθρωπος αποτελεί προϊόν της εξέλιξης που ξεκίνησε από τη μικροβιακή ζωή. Η μελέτη δεν απευθύνεται σε επιστήμονες που αναζητούν απαντήσεις σε φυσικούς νόμους ή σε σε όσους αναζητούν εξωγήινους που κατασκευάζουν διαστημόπλοια. Αν όμως κάποιος ενδιαφέρεται για την απαρχή της ζωής και το πώς μπορεί να γεννιέται η ζωή σε άλλους κόσμους μακριά από τη Γη θα πρέπει να ρίξει μια ματιά στη μελέτη μας» αναφέρει ο Τσάρλι Λαινγουίβερ, επικεφαλής της έρευνας.


Πηγή: real.gr

...

Επιστήμη Ίχνη νερού στον Άρη εντόπισε το "Opportunity"

Νερό στον Άρη!  Αυτό μας φέρνει από τον κόκκινο πλανήτη το όχημα Opportunity της NASA που εξερευνά την επιφάνεια του

Όπως ανακοίνωσε η NASΑ, το διαστημικό όχημα  ανακάλυψε φλέβες ορυκτού γύψου, δηλαδή ενυδατωμένου θειικού ασβεστίου που χρησιμοποιούμε για την κατασκευή γυψοσανίδων.

 Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο ερευνητής Steve Squyres, αυτές οι φλέβες αποτελούν σημάδι ότι νερό έρεε σε υπόγεια κοιτάσματα μέσα στο βράχο. Όπως σημειώνει στην ανακοίνωση που εξέδωσε η NASA, "το υλικό αυτό είναι μία καθαρή χημική ουσία που δημιουργήθηκε εκεί ακριβώς που εντοπίστηκε" και προσθέτει:

"Αυτό δεν μπορεί να λεχθεί για άλλου τύπου γύψου που έχει βρεθεί στον Άρη ή για άλλα ορυκτά που σχετίζονται με το νερό και το Opportunity έχει ανακαλύψει. Δεν είναι ασυνήθιστο να βρεθεί στη Γη, αλλά η εύρεση του τον Άρη, είναι κάτι που θα έκανε τους γεωλόγους πολύ χαρούμενους".

 Ωστόσο η προσοχή των επιστημόνων έχει επικεντρωθεί σε μία συγκεκριμένη τέτοια φλέβα μήκους μεταξύ 40 και 51 εκατοστών και πλάτους όσο περίπου ένα δάκτυλο.

Σύμφωνα με τον  Squyres τα αποθέματα αυτά γύψου υποδεικνύουν την ύπαρξη νερού λιγότερο όξινου, που θα μπορούσε να επιτρέψει την εμφάνιση μικροβιολογικών μορφών ζωής.

"Άλλου είδους νερό θα ήταν σημαντικά όξινο, με pH 5, 4 ή 3. Ο γύψος δεν απαιτεί κάτι τέτοιο και αυτό σημαίνει ένα πιο φιλικό για τη ζωή, από χημικής άποψης, νερό", σημειώνει.

Πηγή: news247.gr

...

Κέπλερ 22-Β, ο μεγάλος αδελφός της Γης

Εκείνο που μέχρι πρόσφατα ανήκε στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας αποτελεί πλέον επιστημονική πραγματικότητα. Η NASA επιβεβαίωσε ότι ο Κέπλερ 22-Β, ένας εξωπλανήτης που βρίσκεται σε απόσταση 600 ετών φωτός από εμάς, ενδέχεται να φιλοξενεί ζωή.

 
Κάπως έτσι φαντάστηκε τον Κέπλερ 22-Β ο καλλιτέχνης της NASA. Στην πραγματικότητα κανείς δεν γνωρίζει αν έχει σύννεφα ή θάλασσες, αν είναι βραχώδης ή αποτελείται από αέρια Εναι δυόμισι φορές μεγαλύτερος από τη Γη βρίσκεται στην "εύκρατη ζώνη" του ηλιακού του συστήματος, σε σημείο, δηλαδή, που επιτρέπει την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνειά του. Περιστρέφεται γύρω από το άστρο του σε απόσταση 15% μικρότερη από εκείνη που χωρίζει τη Γη από τον Ήλιο. Επειδή, όμως, ο δικός του ήλιος εκπέμπει 25% λιγότερο φως από τον δικό μας, οι συνθήκες μοιάζουν πολύ με εκείνες που επικρατούν στη Γη.  Η μέση θερμοκρασία στον Κέπλερ 22-Β υπολογίζεται σε 22 βαθμούς Κελσίου.

Ο Κέπλερ 22-Β είναι πρώτος πλανήτης για τον οποίο υπάρχει επιβεβαίωση ότι θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή. Δεν είναι όμως και ο μοναδικός. Η NASA εξετάζει τα δεδομένα για ακόμη 47 εν δυνάμει κατοικήσιμους πλανήτες.

Πηγή: enet.gr

...

Έχει ζέστη ή κρύο στο φεγγάρι;

Οι θερμοκρασίες στο φεγγάρι είναι και οι μεγαλύτερες και οι μικρότερες απ' ότι στη Γη. Και στις δύο περιπτώσεις η θερμοκρασία παίρνει ακραίες τιμές.

Εάν βρισκόμασταν το πρωί στο φεγγάρι θα μπορούσαμε χωρίς καμία ιδιαίτερη προσπάθεια να βράσουμε αυγά ή να φτιάξουμε μία ωραία μακαρονάδα. Όταν ο ήλιος είναι υπερυψωμένος, η θερμοκρασία μπορεί να φθάσει και τους 100 βαθμούς Κελσίου. Εάν επρόκειτο να περάσουμε τη νύχτα στο φεγγάρι, θα πρέπει να διαθέτουμε έναν θερμό υπνόσακο, καθώς οι θερμοκρασίες μπορεί να φθάσουν και τους -173 βαθμών Κελσίου.

Δεδομένου ότι το φεγγάρι και η γη έχουν περίπου την ίδια απόσταση από τον ήλιο, λαμβάνουν την ίδια ποσότητα φωτός από αυτόν. Έτσι η θερμοκρασία της γης και του φεγγαριού θα πρέπει να είναι η ίδια.

Όμως το φεγγάρι δεν διαθέτει ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αυτές οι ακραίες θερμοκρασίες. Η απουσία ατμόσφαιρας δεν δίνει τη δυνατότητα να απορροφηθεί ένα μέρος της ηλιακής ενέργειας που φθάνει σε αυτό με αποτέλεσμα η επιφάνεια να είναι πολύ ζεστή. Από την άλλη η έλλειψή της δεν αποτρέπει τη διαφυγή θερμότητας κατά τη διάρκεια των σεληνιακών νυχτών με αποτέλεσμα τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.

Πηγή: sciencenews.gr

...

Κολασμένη «Σούπερ-Γη» στη διαστημική μας γειτονιά

Διεθνής ομάδα αστρονόμων εντόπισε με τη βοήθεια του διαστημικού τηλεσκοπίου Kepler έναν ακόμη εξωηλιακό πλανήτη. Ο Kepler 21-b, όπως αυτός ονομάστηκε, ανήκει στην κατηγορία των πλανητών που, λόγω του μεγέθους τους, έχουν λάβει τον χαρακτηρισμό «Σούπερ-Γη». Όμως ο πλανήτης βρίσκεται πολύ κοντά στο μητρικό του άστρο και θεωρείται απίθανο να διαθέτει συνθήκες ευνοϊκές για την ανάπτυξη ζωής.

Ο νέος πλανήτης

Την ανακάλυψη έκανε πολυμελής ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής επιστήμονες του Ames Research Center της NASA. Ο Kepler 21-b βρίσκεται σε απόσταση 352 ετών φωτός από εμάς, έχει ακτίνα περίπου δύο φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης και μάζα περίπου δέκα φορές μεγαλύτερη από αυτή του πλανήτη μας.

Όμως ο Kepler 21-b βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το μητρικό του άστρο (το HD 179070) και έτσι είναι απίθανο αν όχι αδύνατο να διαθέτει ζωή αφού οι θερμοκρασίες που αναπτύσσονται στην επιφάνειά του αγγίζουν τους 1700 βαθμούς Κελσίου!

Ο Kepler 21-b βρίσκεται σε απόσταση περίπου πέντε εκατομμυρίων χλμ από το μητρικό του άστρο και ολοκληρώνει μια περιστροφή γύρω από αυτό σε 2.8 μέρες. Ο Ερμής που επίσης θεωρείται αφιλόξενος για τη ζωή βρίσκεται σε απόσταση 57 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Ήλιο.

Το Kepler

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler έχει ως αποστολή την αναζήτηση πλανητών και ειδικά εκείνων με συνθήκες ευνοϊκές για την ανάπτυξη ζωής. Τα στοιχεία που έχει στείλει τους τελευταίους μήνες είναι άκρως εντυπωσιακά και ανατρέπουν τα όσα γνωρίζαμε για το Σύμπαν μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τους ειδικούς της NASA που μελετούν τα δεδομένα που έχει στείλει το Kepler, ο γαλαξίας μας διαθέτει τουλάχιστον 50 δισεκατομμύρια πλανήτες, αριθμό πολύ μεγαλύτερο από αυτόν που οι επιστήμονες πίστευαν μέχρι σήμερα.

Από αυτούς τους 50 δις πλανήτες υπολογίζεται ότι 500 εκατομμύρια πλανήτες βρίσκονται στις λεγόμενες φιλόξενες ζώνες, είναι δηλαδή σε ιδανική απόσταση από το μητρικό τους άστρο (ούτε πολύ κοντά, ούτε πολύ μακριά) ώστε να διαθέτουν συνθήκες ευνοϊκές για την ανάπτυξη ζωής. Όπως είναι ευνόητο το Kepler ενισχύει τα μέγιστα την άποψη ότι η ύπαρξη ζωής σε άλλους κόσμους πρέπει να θεωρείται δεδομένη αν αναλογιστούμε ότι ο αριθμός των γαλαξιών εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 100 δισεκατομμύρια.

Πηγή:  tovima.gr

...

Δείτε το διαστημικό μπέιζμπολ

Κάθε πιθανό και...απίθανο τρόπο σκαρφίζονται οι αστροναύτες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού για να βγουν λίγο από τη ρουτίνα των εργασιών και ερευνών που πραγματοποιούν εκεί. Ιδαίτερα δημοφιλές είναι τα τελευταία 24ωρα στον κυβερνοχώρο ένα βίντεο στο οποίο ο Ιάπωνας αστροναύτης Σατόσι Φουρουκάβα εκμεταλλευόμενος τις συνθήκες έλλειψης βαρύτητας που υπάρχουν στον Σταθμό καταφέρνει να παίξει μόνος του μπέιζμπολ. Πετάει το μπαλάκι και προλαβαίνει να πάει στην άλλη άκρη του θαλάμου και να πιάσει το ρόπαλο για να το χτυπήσει.

Πηγή/Βίντεο

...

Σκουλήκια «οδηγοί» στον εποικισμό του Διαστήματος

Ένα είδος σκουληκιών που έχει κοινά βιολογικά χαρακτηριστικά με τον άνθρωπο έζησε και αναπαράχθηκε χωρίς προβλήματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η μελέτη τους προσφέρει σημαντικά στοιχεία στους επιστήμονες για την προσπάθεια εποικισμού άλλων κόσμων από τον άνθρωπο.

 

Τα διαστημικά σκουλήκια

 

Ανάμεσα στα φορτία του διαστημικού λεωφορείου Discovery προς το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση ήταν και ένα κουτί που περιείχε 4 χιλιάδες σκουλήκια Caenorhabditis elegans. Το συγκεκριμένο είδος έχει πολλές βιολογικές ομοιότητες με τον άνθρωπο και οι ερευνητές που θα παρακολουθούσαν τη διαβίωσή τους στις διαστημικές συνθήκες ήθελαν να αντλήσουν πληροφορίες που σχετίζονταν με τον στόχο του ανθρώπου να ζήσει κάποια στιγμή και μακριά από τη Γη.
Άλλωστε πολλοί ειδικοί προεξέχοντος του Στίβεν Χόκιγκ πιστεύουν ότι η επιβίωση του ανθρώπινου είδους εξαρτάται από τον εποικισμό του Διαστήματος αφού διάφοροι παράγοντες μπορούν τους επόμενους αιώνες να θέσουν σε κίνδυνο την ανθρωπότητα.

 

Τα εμπόδια και η έρευνα

 

Η Γη προσφέρει ιδανικές για συνθήκες για τη ζωή αλλά είναι γνωστό ότι στο Διάστημα παράγοντες όπως η υψηλή ακτινοβολία και η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζουν αρνητικά τους ζώντες οργανισμούς. Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Νότινγχαμ μελέτησαν την πορεία της ζωής των σκουληκιών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Διαπίστωσαν ότι η ανάπτυξη των C.elegans από την στιγμή που βρίσκονταν στο αυγό τους μέχρι και την ενηλικίωσή τους δεν παρουσίαζε διαφορές από την ανάπτυξη στις γήινες συνθήκες. Το ίδιο φυσιολογική ήταν και η διαδικασία αναπαραγωγής τους που δεν παρουσίασε κανένα πρόβλημα.

Οι ερευνητές μελέτησαν 12 γενιές C.elegans και τα ευρήματα  είναι σημαντικά αφού οι ειδικοί μπορούν να αξιολογήσουν καλύτερα τις πιθανές επιπτώσεις της μακροχρόνιας παραμονής του ανθρώπου στο διάστημα.
«Αν και ακούγεται παράξενο πολλές βιολογικές αλλαγές που συντελούνται στον άνθρωπο κατά την παραμονή του στο διάστημα συντελούνται και στα C.elegans. Διαπιστώσαμε μέσα από την έρευνά μας ότι τα C.elegans μπορούν να αναπτυχθούν ομαλά και να αναπαραχθούν επίσης ομαλά ευρισκόμενα σε διαστημικές συνθήκες για χρονικό διάστημα ανάλογο με εκείνο που θα χρειαστεί ένα σκάφος με ανθρώπους για να ταξιδέψει από τη Γη σε κάποιον άλλο πλανήτη» αναφέρει ο Ναθάνιελ Σβέζικ, επικεφαλής της έρευνας που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Interface, έντυπο της βρετανικής Βασιλικής Εταιρίας.

 

Τα C.elegans

 

Τα σκουλήκια C.elegans ήταν ο πρώτος πολυκύτταρος οργανισμός στον οποίο έγινε χαρτογράφηση του γονιδιώματος του. Όπως διαπίστωσαν οι επιστήμονες πολλά από τα περίπου 20 χιλιάδες γονίδιά του έχουν λειτουργίες όμοιες με αυτές ανθρώπινων γονιδίων. Για αυτό και τα C.elegans αποτελούν πολύ συχνά αντικείμενο ερευνών που σχετίζονται με την καλύτερη κατανόηση της ανθρώπινης βιολογίας.

Οι συμμετέχοντες στην μελέτη των C.elegans στο διάστημα υποστηρίζουν ότι μπορούν να προκύψουν σημαντικά στοιχεία στις έρευνες που διεξάγει η επιστημονική κοινότητα για το αν και πώς μπορεί να επιβιώσει ο άνθρωπος σε άλλους πλανήτες και ειδικά σε εκείνους με μη ευνοϊκές συνθήκες όπως ο Άρης.
Επίσης τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι είναι πιθανό κάποιες σύνθετες μορφές ζωής όπως τα σκουλήκια να έχουν αναπτυχθεί και να ζουν σε άλλους πλανήτες ή σε φεγγάρια του ηλιακού μας συστήματος ενώ μέχρι σήμερα αναζητούνται ακόμη βακτηριακές και μικροβιακές εξωγήινες μορφές ζωής.

...

Στοιχεία περί ύπαρξης τεράστιων όγκων πάγου στον Άρη

Μία πιθανή πηγή νερού για τους αστροναύτες που θα επισκεφθούν τον Άρη ενδεχομένως να εντόπισε το Mars Express, καθώς νέες εικόνες της οροσειράς Phlegra Montes υποδεικνύουν την ύπαρξη μεγάλων όγκων πάγου στο υπέδαφος.

Τα βουνά της οροσειράς δεν είναι ηφαιστειακής προέλευσης, αλλά δημιουργήθηκαν από αρχαίες τεκτονικές δυνάμεις οι οποίες συμπίεσαν τμήματα της επιφάνειας, οδηγώντας στη διαμόρφωση των βουνών.

Η μελέτη των νέων εικόνων έδειξε την ύπαρξη σχηματισμών που συναντώνται να καλύπτουν παγετώνες στη Γη, κάτι που ενδεχομένως να σημαίνει ότι μόλις κάτω από την επιφάνεια του εδάφους στην περιοχή βρίσκονται όγκοι πάγων. Την εν λόγω υπόθεση υποστηρίζουν και τα δεδομένα από το ραντάρ του Mars Reconnaissance Orbiter.

Στο παρελθόν έχουν εντοπιστεί ξανά στοιχεία που να υποδεικνύουν την ύπαρξη πάγου στον Άρη, σε κρατήρες που έχουν προκύψει από την πτώση μετεωριτών.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

...

Μαύρες Τρύπες

Οι μαύρες τρύπες είναι ένα ανεξήγητο και αδιανόητο σημείο στο Σύμπαν. Μια ιδιομορφία, ένα σημείο στο χωροχρόνο όπου κάποτε ζούσε ένα από τα πιο γιγάντια άστρα του Γαλαξία μας. Είναι ένα από τα πιο μυστηριώδη ουράνια αντικείμενα. Μια μαύρη τρύπα είναι το σημείο εκείνο του διαστήματος όπου κάποτε υπήρχε ο πυρήνας ενός γιγάντιου άστρου. Ένας πυρήνας που περιείχε περισσότερα υλικά από τρεις ηλιακές μάζες και ο οποίος στην τελική φάση της εξέλιξης του άστρου έχασε την πάλη ενάντια στη βαρύτητα, με αποτέλεσμα τα υλικά του να καταρρεύσουν και να συμπιεστούν περισσότερο ακόμη και από τα υλικά ενός άστρου νετρονίων.

Αν μπορούσαμε να συμπιέσουμε τη Γη μας στο μέγεθος ενός κερασιού, θα την είχαμε μετατρέψει σε μια μαύρη τρύπα. Σήμερα η μαύρη τρύπα αντιμετωπίζεται σαν ένα πραγματικά αδιανόητο ουράνιο αντικείμενο, όπου οι νόμοι της φυσικής έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά, αδυνατώντας είτε να το περιγράψουν αναλυτικότερα είτε να προβλέψουν το τι συμβαίνει στο εσωτερικό του. Φυσικά μια μαύρη τρύπα είναι δύσκολο να κατανοηθεί από τον ανθρώπινο νου και ίσως αυτό να οφείλεται στον όρο "τρύπα". Πολλοί από μας φαντάζονται ένα κάποιο βαθούλωμα πάνω σε μια επιφάνεια ή το χαρακτηριστικό ομώνυμο σκίσιμο στην επιφάνεια ενός χαρτιού.

Δεν είναι μια τρύπα πάνω σε κάτι γιατί είναι από μόνη της κάτι. Είναι μια τρισδιάστατη σφαιρική τρύπα, μια σφαίρα ύλης και όχι ένα κενό ύλης. Οπουδήποτε κι αν βρίσκονται τα παράξενα αυτά αντικείμενα στο Σύμπαν, η ύπαρξή τους είναι μια πραγματικότητα. Γιατί είναι πλέον γεγονός ότι το αποτέλεσμα της ολοκληρωτικής κατάρρευσης ενός γιγάντιου άστρου είναι πάντοτε μια τέλεια σφαιρική μαύρη τρύπα, με τη μάζα της, το ηλεκτρικό της φορτίο και την περιστροφική της κίνηση.

Πηγή: www.sciencenews.gr

...

Στενεύει ο κύκλος των ερευνών γύρω από το "σωματίδιο του Θεού"

Κορυφώνεται σταδιακά η αγωνία στους διεθνείς επιστημονικούς κύκλους, ιδίως στον χώρο της Φυσικής, καθώς όσο στενεύει ο κύκλος των ερευνών γύρω από το μποζόνιο του Χιγκς, το λεγόμενο και ''σωματίδιο του Θεού'', τόσο λιγοστεύουν και οι πιθανότητες να βρεθεί.
Αν η ολοένα αυξανόμενη πιθανότητα να μην υπάρχει, καταστεί τελικά βεβαιότητα, κάτι που μπορεί να συμβεί ακόμα και μέσα στον ερχόμενο μήνα, τότε οι φυσικοί θα πρέπει να ξανασκεφθούν όλο το θεωρητικό οικοδόμημά τους.

Ο εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) Τζέιμς Γκίλις, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, ξεκαθάρισε ότι οι μέχρι τώρα έρευνες των ομάδων ATLAS και CMS του μεγάλου επιταχυντή έχουν αποκλείσει το σωματίδιο-φαντομάς να έχει μάζα μεγαλύτερη των 141 GeV (γιγαηλεκτρονιοβόλτ) ή μικρότερη των 11 GeV.

Έτσι, έχει απομείνει ένα εύρος 114-141 GeV, στο οποίο έχουν πλέον επικεντρωθεί οι έρευνες. Αν ούτε σε αυτό το εύρος μάζας βρεθεί το σωματίδιο, τότε αρχίζουν τα δύσκολα για το ''Καθιερωμένο Μοντέλο'' της σωματιδιακής φυσικής.

Πηγή:  http://news.pathfinder.gr

...

Ένα σημαντικό ποσοστό των μαύρων τρυπών είναι πολύ καλά κρυμμένες

Ευρωπαίοι και Αμερικανοί επιστήμονες, σε μια προσπάθεια να εντοπίσουν ογκώδεις μαύρες τρύπες σε κοντινούς γαλαξίες, έχουν βρει ελάχιστες. Είτε οι μαύρες τρύπες κρύβονται καλύτερα από ότι αντιλαμβάνονται οι επιστήμονες ή παραμονεύουν στο πιο απόμακρο διαστημικό χώρο. Οι επιστήμονες είναι πεπεισμένοι ότι μερικές πολύ ογκώδεις μαύρες τρύπες πρέπει να κρύβονται πίσω από πυκνά σύννεφα αστρικής σκόνης. Οι σκονισμένες καλύψεις επιτρέπουν μόνο στις ενεργειακά υψηλότερες ακτίνες X να τις διαπεράσουν. Έτσι οι ακτίνες X δημιουργούν ένα κοσμικό σύνολο ακτίνων X που διατρέχει όλη την έκταση του διαστήματος.

Προηγούμενη μελέτη της ιταλικής ερευνητικής ομάδας IASF είχε καταλήξει στο συμπέρασμα πως περίπου το 15% των μαύρων τρυπών είναι κρυμμένες. Τώρα, αστρονόμοι από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA και το Κέντρο Επιστημονικών Δεδομένων Ιντέγκραλ (Integral - International Gamma Ray Astrophysics Laboratory - Διεθνές Εργαστήριο Αστροφυσικής Ακτινών Γάμμα) στην Ελβετική Γενεύη, έχουν βρει πως το ποσοστό αυτό είναι μικρότερο μετά από διετή μελέτη νέων δεδομένων. Η εργασία δείχνει ότι υπάρχουν σαφώς πολύ λιγότερες κρυμμένες μαύρες τρύπες στο κοντινό μας σύμπαν (σε ποσοστό μικρότερο από 10%), που δύσκολα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν την παρατηρηθείσα ακτινοβολία των ακτίνων X. "Λογικά, είναι δύσκολο να βρούμε κάτι που κρύβεται αρκετά καλά κι έχει διαφύγει της ανίχνευσής μας μέχρι τώρα", λέει ο Βόλκερ Μπέκμαν από το Κέντρο Γκόνταρντ της NASA και επικεφαλής της μελέτης που παρουσιάζεται στην επιστημονική επιθεώρηση "The Astrophysical Journal".

Ο ουρανός των ακτίνων X είναι χιλιάδες έως εκατομμύρια φορές πλουσιότερος σε ενέργεια από τον ορατό ουρανό που παρατηρούμε δια γυμνού οφθαλμού. Ένα μεγάλο μέρος της δραστηριότητας των ακτίνων X θεωρείται πως προέρχεται από μαύρες τρύπες που απορροφούν βίαια τα αέρια που τις περιβάλλουν. Οι μέχρι τώρα έρευνες με διάφορα τηλεσκόπια (Chandra, Rossi) έχουν μελετήσει χαμηλής ενέργειας ακτίνες Χ (περίπου 2.000 - 20.000 ηλεκτρονιοβόλτ. Για να υπάρχει σύγκριση η ενέργεια του ορατού φωτός είναι περίπου 2 ηλεκτρονιοβόλτ). Οι δύο πρόσφατες έρευνες μελετούν τις μέχρι τώρα ανεξερεύνητες υψηλά ενεργειακές ή "σκληρές" ακτίνες Χ με ενέργεια 20.000 - 300.000 ηλεκτρονιοβόλτ.

Το σύνολο των ακτίνων Χ που υπάρχουν στο διάστημα έχει ενεργειακά μέγιστα περίπου στα 30.000 ηλεκτρονιοβόλτ. Η θεωρία που έχει αναπτυχθεί αναφέρει πως οι κρυμμένες μαύρες τρύπες είναι υπεύθυνες για τα μέγιστα των 30.000 της κοσμικής ακτινοβολίας των ακτίνων Χ. Το Ιντέγκραλ είναι ο πρώτος δορυφόρος με ευαισθησία ικανή να αναζητήσει αυτές τις μαύρες τρύπες στο κοντινό μας σύμπαν. "Οι κρυμμένες μαύρες τρύπες που έχουμε βρει μέχρι τώρα δεν μπορούν να εξηγήσουν το κοσμικό υπόβαθρο των ακτίνων Χ", αναφέρει ο Μπέκμαν. Υπονοεί πως αν οι κρυμμένες μαύρες τρύπες αποτελούν την πηγή του συνόλου των ακτίνων X θα πρέπει να εντοπιστούν αρκετά μακριά στο διάστημα.

Η εξήγηση που δίνεται για αυτή την άποψη είναι πως οι μαύρες τρύπες που βρίσκονται κοντά μας είχαν όλο το χρόνο να απορροφήσουν ή να απομακρύνουν μακριά τους αέρια και αστρική σκόνη κι επομένως να είναι εύκολα ορατές από τους επιστήμονες. Η εξέλιξη αυτή θα καθιστούσε τις μαύρες τρύπες ανίκανες να παράγουν ακτίνες X επειδή είναι η θερμότητα του αερίου που δημιουργεί τις ακτίνες καθώς αυτό βυθίζεται μέσα στη μαύρη τρύπα, κι όχι η ίδια η τρύπα. Έτσι, εάν η μαύρη τρύπα έχει απομακρύνει τα αέρια και τη σκόνη από το περιβάλλον της δεν θα υπάρχει κάτι για να παράγει τις ακτίνες X.

Πηγή: www.sciencenews.gr

...

Γένεση Άστρων

Ακτινοβολία από κοσμικά νέφη όπου γεννιούνται πλανήτες και αστέρες, θα μπορούσε να αποκαλύψει μυστικά γι' αυτές τις περιοχές, σύμφωνα με νέα έρευνα. Ψυχρά μοριακά νέφη είναι οι κοιτίδες των άστρων και των πλανητών, όπου πυκνά σμήνη αερίων καταρρέουν για να σχηματίσουν πρωταστέρες, ενώ τεράστιες μάζες αστρικών κόκκων θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κόσμους σαν τη Γη. Όμως κατά πόσο συμβαίνει κάτι τέτοιο είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστο, εν μέρει επειδή τα νέφη καλύπτουν τα πάντα και επομένως είναι αδύνατον να δουν οι αστρονόμοι τη δραστηριότητα με ορατό φως. Η ακτινοβολία που αναδύεται από το κέντρο αυτών των νεφών θα μπορούσε να αποκαλύψει στοιχεία σχετικά με το πώς τα αστέρια και οι πλανήτες αναπτύχθηκαν με την πάροδο του χρόνου.
Το 2005 το τηλεσκόπιο Spitzer της NASA, ανακάλυψε υπέρυθρο φως που εξερχόταν από τον πυρήνα ενός κρύου, χωρίς άστρα μοριακού νέφους περίπου 400 έτη φωτός μακριά. Αυτό το νέφος, γνωστό και ως L183, έχει περίπου 80 φορές τη μάζα του ήλιου. Οι υπέρυθρες ακτίνες που ανιχνεύθηκαν από το L183 είναι πιθανόν το αποτέλεσμα της αστροφεγγιάς που διέρχεται από τον πυρήνα του νέφους όπου υπάρχει αστρική σκόνη, στην πιο πυκνή περιοχή του νέφους. Από το συγκεκριμένο μήκος κύματος των ακτινοβολιών συνάγεται το συμπέρασμα πως οι κόκκοι της αστρικής σκόνης πρέπει να έχουν μέγεθος τουλάχιστον 1 μικρόμετρο, ή περίπου ένα εκατοστό του πλάτους μιας ανθρώπινης τρίχας.
«Μπορείτε να θεωρήσετε τους κόκκους σαν μικρούς καθρέφτες», δηλώνει ο / η ερευνητής Laurent Pagani, αστροφυσικός στο Αστεροσκοπείο του Παρισιού. Αν το κάτοπτρο είναι πολύ μικρότερο από το μήκος κύματος, η ακτινοβολία δεν θα διακρίνει την παρουσία του καθρέφτη». Αυτό το μέγεθος κάνει κάθε κόκκο περίπου 10 φορές μεγαλύτερο από το μέσο όρο των τεμαχίων σκόνης που θεωρούσαν ότι δομούσαν αυτά τα νέφη. Ως εκ τούτου, αυτή η ακτινοβολία μπορεί να δώσει νέα δεδομένα για το πώς οι ομάδες παραγωγής αστέρων και πλανητών αυξάνονται.
Τώρα, οι επιστήμονες διαπιστώνουν πως το φαινόμενο λάμψης από τον πυρήνα (coreshine effect) του νεφελώματος δεν περιορίζεται μόνο στο L183. Στην πραγματικότητα είναι κοινό σε πολλά μοριακά νέφη στα πέρατα του γαλαξία. Ο Pagani και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν το τηλεσκόπιο Spitzer για να διερευνήσουν τους πυρήνες 110 διαφορετικών μοριακών νεφών και περίπου οι μισοί από αυτούς εμφάνιζαν λάμψη από τον πυρήνα. Περαιτέρω μελέτη αυτού του φαινομένου θα πρέπει να αποκαλύψει λεπτομέρειες σχετικά με τις ιδιότητες των κόκκων που προκαλούν αυτό το φως. Δεδομένου ότι το μέγεθος των κόκκων σκόνης θα πρέπει να αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου, η λάμψη από τον πυρήνα θα μπορούσε να διευκρινίσει την ηλικία των νεφών, ενώ η θέση αυτής της ακτινοβολίας μέσα στο νέφος θα μπορούσε να παράγει ιδέες σχετικά με την εσωτερική του δομή. Όλες αυτές οι πληροφορίες θα μπορούσε τελικά να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς σχηματίστηκαν οι πλανήτες και τα αστέρια.
«Για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα μοντέλα ανάπτυξης σκόνης ήταν υπερβολικά αργά - κανονικοί χρόνοι εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών - και δεν ήταν αξιόπιστα», εξηγεί ο Pagani. Ανέφερε τέλος πως το νέο μοντέλο που σχεδιάστηκε από τον συνάδελφό του Chris Ormel του Ινστιτούτου Max Planck για την Αστρονομία, στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας, μπορεί να αποδειχθεί περισσότερο ακριβές και να συμβαδίζει με τις τρέχουσες παρατηρήσεις. Η ερευνητική εργασία του Pagani και των συνεργατών του δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Science, στην έκδοση της 24ης Σεπτεμβρίου 2010.

Πηγή:  http://www.sciencenews.gr

...

ΗΠΑ: Εκτοξεύτηκε το διαστημικό όχημα Curiosity

Το πιο εξελιγμένο ρομποτικό όχημα, το Curiosity, ξεκίνησε το Σάββατο το ταξίδι του για τον Άρη, με αποστολή να καθορίσει για πρώτη φορά αν ο κόκκινος πλανήτης θα μπορούσε να φιλοξενήσει ζωή.

Η εκτόξευση του Curiosity (ή Mars Science Laboratory, δηλαδή «Επιστημονικό Εργαστήριο Άρη», όπως είναι η επίσημη ονομασία του), έγινε στις 17:02 του Σαββάτου (ώρα Ελλάδας) από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντας και αναμένεται ότι θα φτάσει στον Άρη στα μέσα Αυγούστου του 2012.

Το όχημα έχει βάρος 900 κιλά και είναι μακράν το βαρύτερο και μεγαλύτερο από τα ρομπότ που έχουν σταλεί μέχρι σήμερα στην επιφάνεια του πλανήτη. Είναι επίσης το πιο εξελιγμένο τεχνολογικά αφού διαθέτει δέκα επιστημονικά όργανα. Το Curiosity «είναι πραγματικά ένα ξεχωριστό ρομπότ, οι ικανότητες του οποίου ξεπερνούν οτιδήποτε είχαμε στείλει μέχρι σήμερα σε πλανήτες του ηλιακού συστήματός μας», δήλωσε η υποδιευθύντρια επιστημονικών αποστολών της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας Nasa.

Το ρομπότ διαθέτει έξι ρόδες, κάμερες υψηλής ακρίβειες, ένα μετεωρολογικό σταθμό και ένα λέιζερ που του δίνει τη δυνατότητα να εξερευνά αντικείμενα σε απόσταση επτά μέτρων. Άλλα όργανα θα μελετούν το περιβάλλον με σκοπό να εντοπίσουν μόρια μεθανίου, ενός αερίου που συνδέεται συχνά με την παρουσία ζωής στη Γη και το οποίο έχει ήδη παρατηρηθεί στον Άρη από ένα αμερικανικό διαστημικό σκάφος.

Θα γίνουν επίσης μετρήσεις της ακτινοβολίας που θα μπορούσε να επηρεάσει μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Το συνολικό κόστος της αποστολής, συμπεριλαμβανομένης και της εκτόξευσης, θα φτάσει τα 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια.
Αφού διασχίσει 570 εκατομμύρια χιλιόμετρα μέσα σε οκτώμισι μήνες, το Curiosity θα προσγειωθεί τον προσεχή Αύγουστο στους πρόποδες ενός όρους ύψους 5.000 μέτρων, μέσα στον κρατήρα Γκέιλ του Άρη. Η αποστολή του θα διαρκέσει δύο γήινα έτη και βασικός στόχος του θα είναι να διαπιστώσει αν στο παρελθόν επικρατούσαν στον πλανήτη συνθήκες κατάλληλες για την ανάπτυξη ζωής.

Ο κρατήρας Γκέιλ «προσφέρει μια θαυμάσια ευκαιρία για να ελεγχθούν διαφορετικά περιβάλλοντα, ενδεχομένως ευνοϊκά για την ανάπτυξη ζωής», είπε ο Τζον Γκρότσινγκερ, επιστημονικός διευθυντής της αποστολής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας, εξηγώντας ότι οι γεωλογικοί σχηματισμοί και τα φυσικά στοιχεία που υπάρχουν εκεί είναι γνωστό πως σχηματίζονται με την παρουσία ή τη ροή νερού.

Για την προσγείωση του Curiosity στον Άρη η Nasa ανέπτυξε μια νέα μέθοδο αφού το ρομπότ είναι πολύ βαρύ για να χρησιμοποιηθούν αερόσακοι που θα απορροφούσαν τους κραδασμούς της πρόσκρουσης. Αρχικά θα ανοίξει ένα αερόστατο και κατόπιν μια μηχανή εξοπλισμένη με πυραύλους θα ενεργοποιηθεί για να οδηγήσει με ασφάλεια το ρομπότ στο έδαφος.

Η προσεδάφιση, ακόμη και η είσοδος στην ατμόσφαιρα του Άρη είναι μια δύσκολη επιχείρηση. Από τις 43 αποστολές που έχουν γίνει μέχρι σήμερα σχεδόν το 70% απέτυχαν. Οι Αμερικανοί είναι οι μόνοι μέχρι σήμερα που έχουν εξερευνήσει την επιφάνεια του πλανήτη αν και η πρώην ΕΣΣΔ ήταν αυτή που έστειλε πρώτη ένα μη επανδρωμένο σκάφος, το 1971. Εκείνο το ρομπότ λειτούργησε μόνο για 15 δευτερόλεπτα.

Πηγή:  http://news.pathfinder.gr

...